@๕ ฉ.ม. อุลฺโลเกนฺโต ๖ ฉ.ม. ทิฏฺโฐ เนน

@๗ ขุ.ธ. ๒๕/๓๖๗/๘๑ อิมํ คาถมภาสิ. สา คาถาปริโยสาเนเยว โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐาสิ. พฺราหฺมโณปิ ภควนฺตํ อนฺโตฆรํ ปเวเสตฺวา อาสเน นิสีทาเปตฺวา ทกฺขิโณทกํ ทตฺวา อตฺตโน อุปนีตโภชนํ อุปนาเมสิ "ตุเมฺห ภนฺเต สเทวเก โลเก อคฺคทกฺขิเณยฺยา, สาธุ เม ตํ โภชนํ อตฺตโน ปตฺเต ปติฏฺฐาเปถา"ติ. ภควา ตสฺส อนุคฺคหตฺถํ ปฏิคฺคเหตฺวา ปริภุญฺชิ, กตภตฺตกิจฺโจ จ พฺราหฺมณสฺส สปฺปายํ วิทิตฺวา อิมํ คาถมภาสิ.

ตสฺสตฺโถ:- ยํ กุมฺภิโต ปฐมเมว คหิตตฺตา อคฺคโต, อฑฺฒาวเสสาย ๑- กุมฺภิยา อาคนฺตฺวา ตโต คหิตตฺตา มชฺฌโต, เอกทฺวิกฏจฺฉุมตฺตาวเสสาย กุมฺภิยา อาคนฺตฺวา ตโต คหิตตฺตา เสสโต วา ปิณฺฑํ ลเภถ. ปรทตฺตูปชีวีติ ปพฺพชิโต. โส หิ อุทกทนฺตโปณํ ฐเปตฺวา อวเสสํ ปเรเนว ทตฺตํ อุปชีวติ, ตสฺมา "ปรทตฺตูปชีวี"ติ วุจฺจติ. นาลํ ถุตุํ นาปิ ๒- นิปจฺจวาทีติ อคฺคโต ลทฺธา อตฺตานํ วา ทายกํ วา โถเมตุมฺปิ นารหติ ปหีนานุนยตฺตา, เสสโต ลทฺธา "กึ เอตํ อิมินา ทินฺนนฺ"ติอาทินา นเยน ทายกํ นิปาเตตฺวา อปฺปิยวจนานิ วตฺตุมฺปิ นารหติ ๓- ปหีนปฏิฆตฺตา. ตํ วาปิ ธีรา มุนิ เวทยนฺตีติ ตมฺปิ ปหีนานุนยปฏิฆํ ธีราว มุนึ เวทยนฺตีติ พฺราหฺมณสฺส อรหตฺตนิกูเฏน คาถํ เทเสสิ. คาถาปริโยสาเน พฺราหฺมโณ โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐหีติ.

[๒๒๐] มุนึ จรนฺตนฺติ กา อุปฺปตฺติ? สาวตฺถิยํ กิร อญฺญตโร เสฏฺฐิปุตฺโต อุตุวเสน ตีสุ ปาสาเทสุ สพฺพสมฺปตฺตีหิ ปริจารยมาโน ทหโรว ปพฺพชิตุกาโม หุตฺวา ตโต ๔- มาตาปิตโร ยาจิตฺวา ขคฺควิสาณสุตฺเต "กามา หิ จิตฺรา"ติ ๕- อิมิสฺสา คาถาย อฏฺฐุปฺปตฺติยํ วุตฺตนเยเนว ติกฺขตฺตุํ ปพฺพชิตฺวา

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๗๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. มุนีสูตร”