[๒๔๒] ตตฺถ สามากาติ ธุนิตฺวา วา สีสานิ อุจฺจินิตฺวา วา คยฺหูปคา ติณธญฺญชาติ. ตถา จิงฺคูลกา กณวีรปุปฺผสณฺฐานสีสา โหนฺติ. จีนกานีติ อฏวิปพฺพตปาเทสุ อโรปิตชาตา จีนมุคฺคา. ปตฺตปฺผลนฺติ ยํ กิญฺจิ หริตปณฺณํ. มูลผลนฺติ ยํ กิญฺจิ กนฺทมูลํ. ควิปฺผลนฺติ ยํ กิญฺจิ รุกฺขวลฺลิผลํ. มูลคฺคหเณน วา กนฺทมูลํ, ผลคฺคหเณน รุกฺขวลฺลิผลํ, ควิปฺผลคฺคหเณน อุทเก ชาต- สิงฺฆาฏกกเสรุกาทิปฺผลํ ขาทิตพฺพํ. ธมฺเมน ลทฺธนฺติ ทูเตยฺยปหิณคมนาทิมิจฺฉาชีวํ

[๒๔๓] เอวํ อิสีนํ ปสํสาปเทเสน ภควนฺตํ นินฺทิตฺวา อิทานิ อตฺตนา อธิปฺเปตํ นินฺทาวตฺถุํ ทสฺเสตฺวา นิปฺปริยาเยเนว ภควนฺตํ นินฺทนฺโต อาห "ยทสมาโน"ติ. ๓- ตตฺถ ทกาโร ปทสนฺธิกโร. อยํ ปนตฺโถ:- ยํ กิญฺจิเทว สสมํสํ ๔- วา ติตฺติรมํสํ วา โธวนจฺเฉทนาทินา ปุพฺพปริกมฺเมน สุกตํ, ปจนวาสนาทินา ปจฺฉาปริกมฺเมน สุนิฏฺฐิตํ, น มาตรา น ปิตรา, อปิจ โข ปน "ทกฺขิเณยฺโย อยนฺ"ติ มญฺญนฺเตหิ ๕- ธมฺมกาเมหิ ปเรหิ ทินฺนํ, สกฺการกรเณ ปยตํ ปณีตํ อลงฺกตํ, อุตฺตมรสตาย โอชวนฺตตาย ถามวสาหรณสมตฺถตาย ๖- จ ปณีตํ อสฺสมาโน ๗- อาหารยมาโน, น เกวลญฺจ ยํ กิญฺจิ มํสเมว, อปิจ โข ปน อิมมฺปิ สาลีนมนฺนํ วิจิตกาฬกํ สาลิตณฺฑุโลทนํ ปริภุญฺชมาโน โส ภุญฺชสิ กสฺสป อามคนฺธํ, โส ตฺวํ ยํ กิญฺจิ มํสํ ภุญฺชมาโน อิทญฺจ สาลีนมนฺนํ ปริภุญฺชมาโน ภุญฺชสิ กสฺสป อามคนฺธนฺติ ภควนฺตํ โคตฺเตน อาลปติ.

[๒๔๔] เอวํ อาหารโต ภควนฺตํ นินฺทิตฺวา อิทานิ มุสาวาทํ อาโรเปตฺวา นินฺทนฺโต อาห "น อามคนฺโธ ฯเปฯ สุสงฺขเตหี"ติ, ตสฺสตฺโถ:-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๘๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อามคันธสูตร”