@๔ ก. ลาปมํสํ ๕ ฉ.ม.,อิ. มญฺญมาเนหิ

@๖ ฉ.ม.,อิ. ถามพลภรณสมตฺถตาย ๗ ฉ.ม. อสฺนมาโน ปุพฺเพ มยา ปุจฺฉิโต สมาโน "น อามคนฺโธ มม กปฺปตี"ติ อิจฺเจว ตฺวํ ภาสสิ, เอวํ เอกํเสเนว ตฺวํ ภาสสิ พฺรหฺมพนฺธุ พฺราหฺมณคุณวิรหิต ชาติมตฺตพฺราหฺมณาติ ปริภาสนฺโต ภณติ. สาลีนมนฺนนฺติ สาลิตณฺฑุโลทนํ. ปริภุญฺชมาโนติ ภุญฺชมาโน. สกุนฺตมํเสหิ สุสงฺขเตหีติ ตทา ภควโต อภิหฏํ สกุณมํสํ นิทฺทิสนฺโต ภณติ.

เอวํ ภณนฺโต เอว จ ภควโต เหฏฺฐา ปาทตลา ปภุติ ยาว อุปริ เกสคฺคา สรีรมุลฺโลเกนฺโต ทฺวตฺตึสวรลกฺขณาสีติอนุพฺยญฺชนสมฺปทญฺจ พฺยามปฺปภาปริกฺเขปญฺจ ทิสฺวา "เอวรูโป มหาปุริสลกฺขณาทิมณฺฑิปฏิตกาโย ๑- น มุสา ภณิตุํ อรหติ. อยญฺหิสฺส ภวนฺตเรปิ สจฺจวาจานิสฺสนฺเทเนว อุณฺณา ภมุกนฺตเร ชาตา โอทาตา มุทุ ตูลสนฺนิภา, เอเกกานิ จ โลมกูเปสุ โลมานิ. สฺวายํ กถมิทานิ มุสา ภณิสฺสติ, อทฺธา อญฺโญ อิมสฺส อามคนฺโธ ภวิสฺสติ, ยํ สนฺธาย เอตทโวจ `นาหํ พฺราหฺมณ อามคนฺธํ ภุญฺชามี"ติ ยนฺนุนาหํ เอตํ ปุจฺเฉยฺยนฺ"ติ จินฺเตตฺวา สญฺชาตพหุมาโน โคตฺเตเนว อาลปนฺโต อิมํ คาถาเสสํ อาห:-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๘๕๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อามคันธสูตร”