@๔ ก. ปาโฐปิ ๕ ฉ.ม. น โสเธนฺติ ภวสุทฺธิยา วา อวิติณฺณวิจิกิจฺฉํ มจฺจํ น โสเธติ. กงฺขามเล หิ สติ น วิสุทฺโธ โหติ, ตฺวญฺจ สกงฺโข เยวาติ. เอตฺถ จ "อวิติณฺณกงฺขนฺ"ติ เอตํ "น มจฺฉมํสนฺ"ติอาทีนิ สุตฺวา "กึ นุ โข มจฺฉมํสานํ อโภชนาทินา น ๑- สิยา วิสุทฺธิมคฺโค"ติ ตาปสสฺส กงฺขาย อุปฺปนฺนาย ภควตา วุตฺตํ สิยาติ โน [ติ] อธิปฺปาโย. ยา จสฺส "โส มจฺฉมํสํ ภุญฺชตี"ติ สุตฺวาว พุทฺเธ กงฺขา อุปฺปนฺนา. ตํ สนฺธาเยตํ วุตฺตนฺติ เวทิตพฺพํ.

[๒๕๓] เอวํ มจฺฉมํสานาสกตฺตาทีนํ วิโสเธตุํ อสมตฺถภาวํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ วิโสเธตุํ สมตฺเถ ธมฺเม ทสฺเสนฺโต "โสเตสุ คุตฺโต"ติ อิมํ คาถมาห. ตตฺถ โสเตสูติ ฉสุ อินฺทฺริเยสุ. คุตฺโตติ อินฺทฺริยสํวรคุตฺติยา สมนฺนาคโต. เอตฺตาวตา อินฺทฺริยสํวรปริวารํ สีลํ ทสฺเสติ. วิทิตินฺทฺริโย จเรติ ญาตปริญฺญาย ฉฬินฺทฺริยานิ วิทิตฺวา ปากฏานิ กตฺวา จเรยฺย, วิหเรยฺยาติ วุตฺตํ. เอตฺตาวตา วิสุทฺธสีลสฺส นามรูปปริจฺเฉทํ ทสฺเสติ. ธมฺเม ฐิโตติ อริยมคฺเคน อภิสเมตพฺพ- จตุสจฺจธมฺเม ฐิโต. เอเตน โสตาปตฺติภูมึ ทสฺเสติ. อชฺชวมทฺทเว รโตติ อุชุภาเว จ มุทุภาเว จ รโต. เอเตน สกทาคามิภูมึ ทสฺเสติ. สกทาคามี หิ กายวงฺกาทิกรานํ จิตฺตตฺถทฺธภาวกรานญฺจ ราคโทสานํ ปตนุภาวาย ๒- อชฺชวมทฺทเว รโต โหติ. สงฺคาติโคติ ราคโทสสงฺคาติโค. เอเตน อนาคามิภูมิ ทสฺเสติ. สพฺพทุกฺขปฺปหีโนติ สพฺพสฺส วฏฺฏทุกฺขสฺส เหตุปฺปหาเนน ปหีนสพฺพทุกฺโข. เอเตน อรหตฺตภูมึ ทสฺเสติ. น ลิมฺปติ ทิฏฺฐสุเตสุ ธีโรติ โส เอวํ อนุปุพฺเพน อรหตฺตํ ปตฺโต ธิติสมฺปทาย ธีโร ทิฏฺฐสุเตสุ ธมฺเมสุ เกนจิ เลเปน ๓- น ลิมฺปติ. น เกวลญฺจ ปุคฺคลาธิฏฺฐานาย ๔- ทิฏฺฐสุเตสุ, มุตวิญฺญาเตสุ จ น

@๓ ฉ.ม. กิเลเสน ๔ ฉ.ม.,อิ. ปุคฺคลาธิฏฺฐานายาติ ลิมฺปติ, อญฺญทตฺถุ ปรมวิสุทฺธปฺปตฺโต โหตีติ อรหตฺตนิกูเฏเนว ๑- เทสนํ นิฏฺฐาเปสิ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๘๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อามคันธสูตร”