โส ทุราจาโร หุตฺวา ทุราจารปริวุโต วิหรนฺโต เอกทิวสํ "อุโปสถํ โอสาเรสฺสามี"ติ สีหาสนํ อภิรุยฺห จิตฺรวีชนึ คเหตฺวา นิสินฺโนว ๕- "วฏฺฏติ ๖- อาวุโส เอตฺถ ภิกฺขูนํ ปาติโมกฺโข"ติ ติกฺขตฺตุํ อาห. อเถโก ภิกฺขุปิ "มยฺหํ วฏฺฏตี"ติ น อโวจ. น จ ตสฺส เตสํ วา ปาติโมกฺโข วฏฺฏติ. ตโต โส "ปาติโมกฺเข สุเตปิ อสฺสุเตปิ วินโย นาม นตฺถี"ติ อาสนา วุฏฺฐาสิ. เอวํ กสฺสปสฺส ภควโต สาสนํ โอสกฺกาเปสิ วินาเสสิ. อถ โสธนตฺเถโร ตทเหว ปรินิพฺพายิ. โสปิ กปิโล เอวํ ตํ สาสนํ โอสกฺกาเปตฺวา กาลกโต อวีจิมหานิรเย นิพฺพตฺติ, สาปิ ตสฺส มาตา จ ภคินี จ ตสฺเสว ทิฏฺฐานุคตึ อาปชฺชิตฺวา เปสเล ภิกฺขู อกฺโกสมานา ปริภาสมานา กาลํ กตฺวา นิรเย นิพฺพตฺตึสุ.

ตสฺมึเยว จ กาเล ปญฺจสตา ปุริสา คามฆาตาทีนิ กตฺวา โจริกาย ชีวนฺตา ชนปทมนุสฺเสหิ อนุพทฺธา ปลายมานา อรญฺญํ ปวิสิตฺวา ตตฺถ กิญฺจิ คหนํ วา ปฏิสรณํ วา อปสฺสนฺตา อวิทูเร ปเทเส ๗- วสนฺตํ อญฺญตรํ อารญฺญิกํ ภิกฺขุํ ทิสฺวา วนฺทิตฺวา "อมฺหากํ ภนฺเต ปฏิสรณํ โหถา"ติ ภณึสุ.

@๓ ก. โทโส อญฺญสฺส, อิ. ทาโส อยิรสฺส ๔ ขุ.ชา. ๒๘/๗๖/๓๔ (สฺยา)