@๔ ฉ.ม.,อิ. โปสาวนิกํ ๕ ฉ.ม. พนฺธิสฺสามาติ ทารกานํ, อิทานิ จ โน ราชา ปหูตํ ธนํ ทสฺสตี"ติ. อถ เตปิ ปญฺจสตา ทารกสหายกา ๑- มจฺฉํ นาวาย ปกฺขิปิตฺวา นาวํ อุกฺขิปิตฺวา รญฺโญ สนฺติกํ อคมํสุ. ราชา ทิสฺวา "กึ เอตํ ภเณ"ติ อาห. มจฺโฉ เทวาติ. ราชา สุวณฺณวณฺณํ มจฺฉํ ทิสฺวา "ภควา เอตสฺส วณฺณการณํ ชานิสฺสตี"ติ มจฺฉํ คาหาเปตฺวา ภควโต สนฺติกํ อคมาสิ. มจฺฉสฺส มุขวิวรณกาเล เชตวนํ อติวิย ทุคฺคนฺธํ โหติ.

ราชา ภควนฺตํ ปุจฺฉิ "กสฺมา ภนฺเต มจฺโฉ สุวณฺณวณฺโณ ชาโต, กสฺมา จสฺส มุขโต ทุคฺคนฺโธ วายตี"ติ. อยํ มหาราช กสฺสปสฺส ภควโต ปาวจเน กปิโล นาม ภิกฺขุ อโหสิ พหุสฺสุโต อาคตาคโม อตฺตโน วจนํ อคณฺหนฺตานํ ภิกฺขูนํ อกฺโกสกปริภาสโก, ตสฺส จ ภควโต สาสนวินาสโก. ยํ โส ตสฺส ภควโต สาสนํ วินาเสสิ, เตน กมฺเมน อวีจิมหานิรเย นิพฺพตฺติ, วิปากาวเสเสน จ อิทานิ มจฺโฉ ชาโต. ยํ ทีฆรตฺตํ พุทฺธวจนํ วาเจสิ, พุทฺธสฺส วณฺณํ กเถสิ, ตสฺส นิสฺสนฺเทน อีทิสํ วณฺณํ ปฏิลภิ. ยํ ภิกฺขูนํ อกฺโกสกปริภาสโก อโหสิ, เตนสฺส มุขโต ทุคฺคนฺโธ วายติ, อุลฺลปาเปมิ นํ มหาราชาติ. อาม ภควาติ. อถ ภควา มจฺฉํ อาลปิ "ตฺวํ ๒- กปิโล"ติ. อาม ภควา อหํ กปิโลติ. กุโต อาคโตสีติ. อวีจิมหานิรยโต ภควาติ. โสธโน กุหึ คโตติ. ปรินิพฺพุโต ภควาติ. สาธนี กุหึ คตาติ. มหานิรเย นิพฺพตฺตา ภควาติ. ตาปนา กุหึ คตาติ. มหานิรเย นิพฺพตฺตา ภควาติ. อิทานิ ตฺวํ กุหึ คมิสฺสสีติ. มหานิรยํ ภควาติ. ตาวเทว วิปฺปฏิสาราภิภูโต นาวํ สีเสน ปหริตฺวา กาลกโต มหานิรเย นิพฺพตฺติ. มหาชโน สํวิคฺโค อโหสิ โลมหฏฺฐชาโต. อถ ภควา ตตฺถ สมฺปตฺตคหฏฺฐปพฺพชิตปริสาย ตํขณานุรูปํ ธมฺมํ เทเสนฺโต อิมํ สุตฺตํ อภาสิ.

[๒๗๗-๘] ตตฺถ ธมฺมจริยนฺติ กายสุจริตาทิ ธมฺมจริยํ. พฺรหฺมจริยนฺติ มคฺคพฺรหฺมจริยํ. เอตทาหุ วสุตฺตมนฺติ เอตํ อุภยมฺปิ โลกิยโลกุตฺตรํ สุจริตํ สคฺคโมกฺขสุขสมฺปาปกตฺตา วสุตฺตมนฺติ อาหุ อริยา. วสุตฺตมํ นาม อุตฺตมรตนํ, อนุคามิกํ อตฺตาธีนํ ๑- ราชาทีนํ อสาธารณนฺติ อธิปฺปาโย.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๙๘๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ธรรมจริยสูตร”