ภควตา สทฺธึ สมฺโมทึสูติ ขมนียาทีนิ ปุจฺฉนฺตา อญฺญมญฺญํ สมฺปวตฺตโมทา ๒- อเหสุํ. ยาย จ "กจฺจิ โภโต โคตมสฺส ขมนียํ, กจฺจิ ยาปนียํ อปฺปาพาธํ อปฺปาตงฺกํ พลํ ลหุฏฺฐานํ ผาสุวิหาโร"ติอาทิกาย กถาย สมฺโมทึสุ, ตํ ปีติปาโมชฺชสงฺขาต- สมฺโมทชนนโต สมฺโมทิตุํ อรหโต จ สมฺโมทนียํ, อตฺถพฺยญฺชนมธุรตาย สุจิรมฺปิ กาลํ สาเรตุํ นิรนฺตรํ ปวตฺเตตุํ อรหโต สริตพฺพภาวโต จ สารณียํ. สุยฺยมานสุขโต จ สมฺโมทนียํ, อนุสฺสริยมานสุขโต สารณียํ, ตถา พฺยญฺชนปริสุทฺธตาย สมฺโมทนียํ, อตฺถปริสุทฺธตาย สารณียนฺติ เอวํ อเนเกหิ ปริยาเยหิ สมฺโมทนียํ กถํ สารณียํ วีติสาเรตฺวา ปริโยสาเปตฺวา นิฏฺฐาเปตฺวา เยนตฺเถน อาคตา, นํ ปุจฺฉิตุกามา เอกมนฺตํ นิสีทึสุ. ตํ:-

"น ปจฺฉโต น ปุรโต นาปิ อาสนฺนทูรโต

น ปสฺเส นาปิ ปฏิวาเต น จาปิ โอณตุณฺณเต"ติ- อาทินา นเยน มงฺคลสุตฺตวณฺณนายํ วุตฺตเมว.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๓,๙๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. พราหมณธรรมิกสูตร”