[๒๙๔] เอวํ สมฺปิเยเนว สํวาสํ กโรนฺโตปิ จ ๗- อญฺญตฺร ตมฺหาติ, โย โส อุตุสมโย, ยมฺหิ สมเย พฺราหฺมณี พฺราหฺมเณน อุปคนฺตพฺพา, อญฺญตฺร ตมฺหา สมยา ฐเปตฺวา ตํ สมยํ อุตุโต วิรตํ อุตุเวรมณึ ปติ ภริยํ, ยาว ปุน

@๓ ก. พฺราหมโณติ ๔ ฉ.ม. กุนฺตี ๕ สี. อภายา

@๖ สี. สํวาสมโรเจสุํ, ฉ.ม. สํวาสํ สมโรจยุํ ๗ สี.,อิ. โรเจนฺตาปิ จ โส สมโย อาคจฺฉติ, ๑- ตาว อฐตฺวา อนฺตราเยว. เมถุนธมฺมนฺติ เมถุนาย ธมฺมาย. สมฺปทานวจนปตฺติยา กิเรตํ อุปโยควจนํ. นาสฺสุ คจฺฉนฺตีติ เนว คจฺฉนฺติ. พฺราหฺมณาติ เย โหนฺติ เทวสมา จ มริยาทา จาติ อธิปฺปาโย.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๐๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. พราหมณธรรมิกสูตร”