@๓ ก. ยา ๔ ก. โคเณน ยญฺญํ ภวิสฺสตี"ติ อหํสุ. ราชา กตมงฺคลกิจฺโจ ขคฺคํ คเหตฺวา ปุงฺคเวน สห อเนกสตสหสฺสา คาโว มาเรสิ. พฺราหฺมณา ยญฺญาวาเฏ มํสานิ ฉินฺทิตฺวา ขาทึสุ, ตทา ๑- ปีตโกทาตรตฺตกมฺพเล จ ปารุปิตฺวา มาเรสุํ. ตทุปาทาย กิร คาโว ปารุเต ทิสฺวา อุพฺพิชฺชนฺติ. เตนาห ภควา "น ปาทา ฯเปฯ ฆาตยี"ติ.

[๓๑๓] ตโต เทวาติ เอวํ ตสฺมึ ราชินิ คาวิโย ฆาเตตุมารทฺเธ อถ ตทนนฺตรเมว ตํ โคฆาตกํ ทิสฺวา เอเต จาตุมหาราชิกาทโย เทวา จ, ปิตโร จาติ ๒- พฺราหฺมเณสุ ลทฺธโวหารา พฺรหฺมาโน จ, สกฺโก เทวานมินฺโท จ ปพฺพตปาทนิวาสิโน ทานวยกฺขสญฺญิตา อสุรรกฺขสา จ "อธมฺโม"ติ ๓- เอวํ วาจํ นิจฺฉาเรนฺตา "ธิ มนุสฺสา ธิ มนุสฺสา"ติ จ วทนฺตา ปกฺกนฺทุ. เอวํ ภูมิโต ปภุติ โส สทฺโท มุหุตฺเตน ยาว พฺรหฺมโลกา อคมาสิ, เอกธิกฺการปริปุณฺโณ โลโก อโหสิ. กึการณํ? ยํ สตฺถํ นิปตี คเว, ยสฺมา คาวิมฺหิ สตฺถํ นิปตีติ วุตฺตํ โหติ.

[๓๑๔] น เกวลญฺจ เทวาทโย ปกฺกนฺทุํ, อยมญฺโญปิ โลเก อนตฺโถ อุทปาทิ:- เย หิ เต ตโย โรคา ปุเร อาสุํ, อิจฺฉา อนสนํ ชรา, กิญฺจิ กิญฺจิเทว ปตฺถนตณฺหา จ ขุทา จ ปริปากชรา จาติ วุตฺตํ โหติ. เต ปสูนญฺจ สมารมฺภา, อฏฺฐานวุติมาคมุํ, จกฺขุโรคาทินา เภเทน อฏฺฐนวุติภาวํ ปาปุณึสูติ อตฺโถ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๑๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. พราหมณธรรมิกสูตร”