@๓ ฉ.ม. ทายเกปิ ๔ ฉ.ม.,อิ. หิ-สทฺโท น ทิสฺสติ

[๓๔๒] เอวมิมาย คาถาย พฺรหฺมจริยสฺส อุปการภูตาย กลฺยาณมิตฺตเสวนาย นิโยเชตฺวา เสนาสนโภชนมุเขน จ ปจฺจยปริโภคปาริสุทฺธิสีเล ๑- สมาทเปตฺวา อิทานิ ยสฺมา จีวราทีสุ ตณฺหาย มิจฺฉาชีโว โหติ, ตสฺมา ตํ ปฏิเสเธตฺวา อาชีวปาริสุทฺธิสีเล สมาทเปนฺโต "จีวเร ปิณฺฑปาเต จา"ติ อิมํ คาถมาห. ตตฺถ ปจฺจเยติ คิลานปจฺจเย. เอเตสูติ เอเตสุ จตูสุ จีวราทีสุ ภิกฺขูนํ ตณฺหุปฺปาทวตฺถูสุ. ตณฺหมากาสีติ "หิริโกปินปฏิจฺฉาทนาทีนํ อตฺถเมว เต จตฺตาโร ปจฺจยา นิจฺจาตุรานํ ปุริสานํ ปฏิการภูตา ชชฺชรฆรสฺเสวิมสฺส อติทุพฺพลสฺส กายสฺส อุปตฺถมฺภภูตา"ติอาทินา นเยน อาทีนวํ ปสฺสนฺโต ตณฺหํ มา ชเนสิ, อชเนนฺโต อนุปฺปาเทนฺโต วิหราหีติ วุตฺตํ โหติ. กึการณํ? มา โลกํ ปุนราคมีติ. ๒- เอเตสุ หิ ตณฺหํ กโรนฺโต ตณฺหาย อากฑฺฒิยมาโน ปุนปิ อิมํ โลกํ อาคจฺฉติ. โส ตฺวํ เอเตสุ ตณฺหมากาสิ, เอวํ สนฺเต น ปุน อิมํ โลกํ อาคมิสฺสสีติ.

เอวํ วุตฺเต อายสฺมา ราหุโล "จีวเร ตณฺหมากาสีติ มํ ภควา อาหา"ติ จีวรปฏิสํยุตฺตานิ เทฺว ธุตงฺคานิ สมาทิยิ ปํสุกูลิกงฺคญฺจ เตจีวริกงฺคญฺจ, "ปิณฺฑปาเต ตณฺหํ มากาสีติ มํ ภควา อาหา"ติ ปิณฺฑปาตปฏิสํยุตฺตานิ ปญฺจ ธุตงฺคานิ สมาทิยิ ปิณฺฑปาติกงฺคํ สปทานจาริกงฺคํ เอกาสนิกงฺคํ ปตฺตปิณฺฑิกงฺคํ ขลุปจฺฉาภตฺติกงฺคนฺติ, "เสนาสเน ตณฺหํ มากาสีติ มํ ภควา อาหา"ติ เสนาสนปฏิสํยุตฺตานิ ฉ ธุตงฺคานิ สมาทิยิ อารญฺญิกงฺคํ อพฺโภกาสิกงฺคํ รุกฺขมูลิกงฺคํ ยถาสนฺถติกงฺคํ โสสานิกงฺคํ เนสชฺชิกงฺคนฺติ, "คิลานปจฺจเย ตณฺหํ มากาสีติ มํ ภควา อาหา"ติ สพฺพปจฺจเยสุ ยถาลาภํ ยถาพลํ ยถาสารุปฺปนฺติ ตีหิ สนฺโตเสหิ สนฺตุฏฺโฐ อโหสิ ยถา ตํ สุพฺพโจ กุลปุตฺโต ปทกฺขิณคฺคาหี อนุสาสนินฺติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. ราหุลสูตร”