@ ๕ ฉ.ม..อิ. หิมวนฺเต สพฺเพ จตุปฺปทพหุปฺปทาทิเภทา

เต วิมฺหิตหทยา ๑- ปสฺสนฺตา สพฺพปจฺฉโต อาคจฺฉนฺตํ ทฺวีหิ ทิชกญฺญาหิ มุขตุณฺฑเกน ฑํสิตฺวา คหิตกฏฺฐเวมชฺเฌ นิสินฺนํ สหสฺสทิชกญฺญาปริวารํ กุณาลสกุณํ ทิสฺวา อจฺฉริยพฺภุตจิตฺตชาตา ภควนฺตํ อาหํสุ "กจฺจิ ภนฺเต ภควาปิ อิธ กุณาลราชา ภูตปุพฺโพ"ติ. "อาม ภิกฺขเว มยาเวส กุณาลวํโส กโต. อตีเต หิ มยํ จตฺตาโร ชนา อิธ วสิมฺหา นารโท เทวิโล อิสิ, อานนฺโท คิชฺฌราชา, ปุณฺณมุโข ผุสฺสโกกิโล, อหํ กุณาลสกุโณ"ติ สพฺพํ มหากุณาลชาตกํ กเถสิ. ตํ สุตฺวา เตสํ ภิกฺขูนํ โปราณทุติยิกาโย อารพฺภ อุปฺปนฺนา อนภิรติ วูปสนฺตา. ตโต เตสํ ภควา สจฺจกถํ กเถสิ, กถาปริโยสาเน สพฺพปจฺฉิมโก โสตาปนฺโน, สพฺพปุริโม อนาคามี อโหสิ, เอโกปิ ปุถุชฺชโน วา อรหา วา นตฺถิ. ตโต ภควา เต อาทาย ปุนเทว มหาวเน โอรุหิ, อาคจฺฉมานา จ เต ภิกฺขู อตฺตโนว อิทฺธิยา อาคจฺฉึสุ.

อถ เนสํ ภควา อุปริมคฺคตฺถาย ปุน ธมฺมํ เทเสสิ, เต ปญฺจสตาปิ วิปสฺสนํ อารภิตฺวา อรหตฺเต ปติฏฺฐหึสุ. ปฐมํ ปตฺโต ปฐมเมว อาคมาสิ "ภควโต อาโรเจสฺสามี"ติ. อาคนฺตฺวา จ "อภิรมามหํ ภควา, น อุกฺกณฺฐามี"ติ วตฺวา ภควนฺตํ วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ. เอวํ เต สพฺเพปิ อนุกฺกเมน อาคนฺตฺวา ภควนฺตํ ปริวาเรตฺวา นิสีทึสุ เชฏฺฐมาสอุโปสถทิวเส สายนฺหสมเย. ตโต ปญฺจสตขีณาสวปริวุตํ วรพุทฺธาสเน นิสินฺนํ ภควนฺตํ ฐเปตฺวา อสญฺญสตฺเต จ อรูปพฺรหฺมาโน จ สกลทสสหสฺสจกฺกวาเฬ อวเสสเทวตาโย ๒- มงฺคล- สุตฺตวณฺณนายํ วุตฺตนเยเนว ๓- สุขุมตฺตภาเว นิมฺมินิตฺวา สมฺปริวาเรสุํ "วิจิตฺร- ปฏิภานํ ธมฺมเทสนํ โสสฺสามา"ติ. ตตฺถ จตฺตาโร ขีณาสวา พฺรหฺมาโน สมาปตฺติโต วุฏฺฐาย พฺรหฺมคณํ อปสฺสนฺตา "กุหึ คตา"ติ อาวชฺเชตฺวา ตมตฺถํ ญตฺวา

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. สัมมาปริพพาชนิยสูตร”