[๓๖๔] ทุติยคาถาย ราคํ วินเยถ มานุเสสุ, ทิพฺเพสุ กาเมสุ จาปิ ภิกฺขูติ มานุเสสุ จ ทิพฺเพสุ จ กามคุเณสุ อนาคามิมคฺเคน อนุปฺปตฺติ ธมฺมตํ เนนฺโต ราคํ วินเยถ ๓- อติกฺกมฺม ภวํ สเมจฺจ ธมฺมนฺติ เอวํ ราคํ วิเนตฺวา ตโต ปรํ อรหตฺตมคฺเคน สพฺพปฺปการโต ปริญฺญาภิสมยาทโย สาเธนฺโต จตุสจฺจเภทมฺปิ สเมจฺจ ธมฺมํ อิมาย ปฏิปทาย ติวิธมฺปิ อติกฺกมฺม ภวํ สมฺมา โสติ โสปิ ภิกฺขุ สมฺมา โลเก ปริพฺพเชยฺย.

@ ๓ ก. ชเนนฺโต ราคํ วิเนติ

[๓๖๕] ตติยคาถาย "อนุโรธวิโรธวิปฺปหีโน"ติ สพฺพวตฺถูสุปหีนราคโทโส. เสสํ วุตฺตนยเมว. สพฺพคาถาสุ จ "โสปิ ภิกฺขุ สมฺมา โลเก ปริพฺพเชยฺยา"ติ โยเชตพฺพํ. อิโต ปรํ หิ โยชนมฺปิ อวตฺวา อวุตฺตนยเมว วณฺณยิสฺสาม.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. สัมมาปริพพาชนิยสูตร”