[๓๘๓] ราชาปิ ตํ เวสฺสวโณ กุเวโรติ เอตฺถ โส ยกฺโข รญฺชนฏฺเฐน ราชา, วิสาณาย ราชธานิยา รชฺชํ กาเรตีติ เวสฺสวโณ, ปุริมนาเมน กุเวโรติ เวทิตพฺโพ. โส กิร กุเวโร นาม พฺราหฺมณมหาสาโล หุตฺวา ทานาทีนิ ปุญฺญานิ กตฺวา วิสาณาย ราชธานิยา อธิปติ หุตฺวา นิพฺพตฺโต. ตสฺมา "กุเวโร"ติ วุจฺจติ. ๓- วุตฺตํ. เจตํ อาฏานาฏิยสุตฺเต:-

@ ๓ ฉ.ม. กุเวโร เวสฺสวโณติ วุจฺจติ

"กุเวรสฺส โข ปน มาริส มหาราชสฺส วิสาณา นาม

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๘๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. ธรรมิกสูตร”