อญฺเญน วา เกนจิ ภิกฺขุนา วา

ธมฺมํ ปณีตํ ตมุทาหเรยฺย

น เปสุณํ โนปิ ปรูปวาทํ.

กึ วุตฺตํ โหติ? โส โยคาวจโร กิญฺจิเทว โสตุกามตาย อุปคเตน สาวเกน วา เกนจิ อญฺญติตฺถิยคหฏฺฐาทินา วา อิเธว ปพฺพชิเตน ภิกฺขุนา วา สทฺธึ สเจปิ สลฺลเป, อถ ยฺวายํ มคฺคผลาทิปฏิสํยุตฺโต ทสกถาวตฺถุเภโท วา อตปฺปกฏฺเฐน ปณีโต ธมฺโม, ตํ ธมฺมํ ปณีตํ อุทาหเรยฺย, อญฺญํ ปน ปิสุณวจนํ วา ปโรปวาทํ วา อปฺปมตฺตกมฺปิ น อุทาหเรยฺยาติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๘๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. ธรรมิกสูตร”