[๔๐๑] เอวํ จตุตฺถสิกฺขาปทมฺปิ ติโกฏิปริสุทฺธํ ทสฺเสตฺวา ปญฺจมํ ทสฺเสนฺโต อาห "มชฺชญฺจ ปานนฺ"ติ. ตตฺถ มชฺชญฺจ ปานนฺติ คาถาพนฺธสุขตฺถํ เอวํ วุตฺตํ. อยํ ปนตฺโถ "มชฺชปานญฺจ น สมาจเรยฺยา"ติ. ธมฺมํ อิทนฺติ ๒- อิมํ มชฺชปานเวรมณีธมฺมํ. อุมฺมาทนนฺตนฺติ อุมฺมาทนปริโยสานํ. โย หิ สพฺพลหุโก มชฺชปานสฺส วิปาโก, โส มนุสฺสภูตสฺส อุมฺมตฺตกสํวตฺตนิโก โหติ. อิติ นํ วิทิตฺวาติ อิติ นํ มชฺชปานํ ญตฺวา. เสสเมตฺถ วุตฺตนยญฺจ ปากฏญฺจาติ.
[๔๐๒] เอวํ ปญฺจมสิกฺขาปทมฺปิ ติโกฏิปริสุทฺธํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ ปุริมสิกฺขาปทานมฺปิ มชฺชปานเมว สงฺกิเลสกรญฺจ เภทกรญฺจ ๓- ทสฺเสตฺวา ทฬฺหตรํ ตโต เวรมณิยํ นิโยเชนฺโต อาห "มทา หิ ปาปานิ กโรนฺตี"ติ. ตตฺถ มทาติ มทเหตุ. หิกาโร นิปาโต ปทปูรณมตฺโต. ๔- ปาปานิ กโรนฺตีติ ปาณาติปาตาทีนิ สพฺพากุสลานิ กโรนฺติ. อุมฺมาทนํ โมหนนฺติ ปรโลเก อุมฺมาทนํ อิธโลเก ๕- โมหนํ. เสสมุตฺตานตฺถเมว.
[๔๐๓-๔] เอตฺตาวตา อคาริยสาวกสฺส นิจฺจสีลํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ อุโปสถงฺคานิ ทสฺเสนฺโต "ปาณํ น หเน"ติ คาถาทฺวยมาห. ตตฺถ อพฺรหฺมจริยาติ อเสฏฺฐจริยภูตา. เมถุนาติ เมถุนธมฺมสมาปตฺติโต. รตฺตึ น ภุญฺเชยฺย