@๔ ฉ.ม. หิ-กาโร ปทปูรณมตฺเต นิปาโต ๕ ฉ.ม. อิหโลเก วิกาลโภชนนฺติ รตฺติมฺปิ น ภุญฺเชยฺย, ทิวาปิ กาลาติกฺกนฺตโภชนํ น ภุญฺเชยฺย. น จ คนฺธนฺติ เอตฺถ คนฺธคฺคหเณน วิเลปนจุณฺณาทีนิปิ คหิตาเนวาติ เวทิตพฺพานิ. มญฺเจติ กปฺปิยมญฺเจ. สนฺถเตติ ตฏฺฏิกาทีหิ กปฺปิยตฺถรเณหิ อตฺถเต. ฉมายํ ปน โคณกาทิสนฺถตายปิ วฏฺฏติ. อฏฺฐงฺคิกนฺติ ปญฺจงฺคิกํ วิย ตูริยํ, น องฺควินิมุตฺตํ. ๑- ทุกฺขนฺตคุนาติ วฏฺฏทุกฺขสฺส อนฺตคเตน. เสสเมตฺถ ปากฏเมว. ปจฺฉิมฑฺฒํ ปน สงฺคีติการเกหิ วุตฺตนฺติปิ อาหุ.

[๔๐๕] เอวํ อุโปสถงฺคานิ ทสฺเสตฺวา อิทานิ อุโปสถกาลํ ทสฺเสนฺโต อาห "ตโต จ ปกฺขสฺสา"ติ. ตตฺถ ตโตติ ปทปูรณมตฺเต นิปาโต. ปกฺขสฺสุปวสฺสุโปสถนฺติ เอวํ ปรปเทน โยเชตพฺพํ "ปกฺขสฺส จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ อฏฺฐมินฺติ เอเต ตโย ทิวเส อุปวสฺส อุโปสถํ, เอตํ หิ ๒- อฏฺฐงฺคิกํ อุโปสถํ อุปคมฺม วสิตฺวา"ติ. ปาฏิหาริกปกฺขญฺจาติ ๓- เอตฺถ ปน วสฺสูปนายิกาย ปุริมภาเค อาสาฬฺหมาโส, อนฺโตวสฺเส ๔- ตโย มาสา, กตฺติกมาโสติ อิเม ปญฺจ มาสา "ปาฏิหาริยปกฺโข"ติ วุจฺจนฺติ. อาสาฬฺหกตฺติกผคฺคุณมาสา ตโย เอวาติ อปเร. ๕- ปกฺขุโปสถทิวสานํ ปุริมปจฺฉิมทิวสวเสน ปกฺเข ปกฺเข เตรสีปาฏิปท- สตฺตมีนวมีสงฺขาตา จตฺตาโร จตฺตาโร ทิวสาติ อปเร, ยํ รุจฺจติ, ตํ คเหตพฺพํ. สพฺพํ วา ปน ปุญฺญกาเมน ภาวิตพฺพํ. ๖- เอวเมตํ ปาฏิหาริยปกฺขญฺจ ปสนฺนมานโส อฏฺฐงฺคุเปตํ ๗- สุสมตฺตรูปํ สุปริปุณฺณรูปํ เอกมฺปิ ทิวสํ อปริจฺจชนฺโต อฏฺฐงฺคุเปตํ อุโปสถํ อุปวสฺสาติ สมฺพนฺธิตพฺพํ.

[๔๐๖] เอวํ อุโปสถกาลํ ทสฺเสตฺวา อิทานิ เตสุ กาเลสุ เอตํ อุโปสถํ อุปวสฺส ยํ กาตพฺพํ, ตํ ทสฺเสนฺโต อาห "ตโต จ ปาโต"ติ. เอตฺถาปิ ตโตติ ปทปูรณมตฺเต นิปาโต, อนนฺตรตฺเถ ๘- วา, อถาติ วุตฺตํ โหติ. ปาโตติ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๐๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. ธรรมิกสูตร”