[๔๒๙] นมุจีติ มาโร. โส หิ อตฺตโน วิสยา นิกฺขมิตุกามเทวมนุสฺเส น มุญฺจติ, อนฺตรายํ เนสํ กโรติ, ตสฺมา "นมุจี"ติ วุจฺจติ. กรุณํ วาจนฺติ อนุทฺทยายุตฺตํ วาจํ. ๓- ภาสมาโน อุปาคมีติ อิทํ อุตฺตานเมว. กสฺมา ปน อุปาคโต? มหาปุริโส กิร เอกทิวสํ จินฺเตสิ "สพฺพทา อาหารํ ปริเยสมาโน ชีวิเต สาเปกฺโข โหติ, น จ สกฺกา ชีวิเต สาเปกฺเขน อมตํ อธิคนฺตุนฺ"ติ. ตโต อาหารุปจฺเฉทาย ปฏิปชฺชิ, เตน กิโส ทุพฺพณฺโณว ๔- อโหสิ. อถ มาโร "อยํ สมฺโพธาย มคฺโค โหติ, น โหตีติ อชานนฺโต อติโฆรํ ตปํ กโรติ, กทาจิ มม วิสยํ อติกฺกเมยฺยา"ติ ภีโต "อิทญฺจิทญฺจ วตฺวา วาเรยฺยามี"ติ ๕- อาคโต. เตเนวาห "กิโส ตวมสิ, ทุพฺพณฺโณ, สนฺติเก มรณํ ตวา"ติ.

[๔๓๐] เอวญฺจ ปน วตฺวา อถสฺส มรณสนฺติกภาวํ ๖- สาเวนฺโต อาห "สหสฺสภาโค มรณสฺส, เอกํโส ตว ชีวิตนฺ"ติ. ตสฺสตฺโถ:- สหสฺสํ ภาคานํ อสฺสาติ สหสฺสภาโค. โก โส? มรณสฺส ปจฺจโยติ ปาฐเสโส. เอโก อํโสติ

@๓ ก. กรุณนติ อนุทยายุตฺตํ ๔ ฉ.ม..อิ. ทุพฺพณฺโณ จ