[๔๓๕] อิทานิ "เอกํโส ตว ชีวิตนฺ"ติ อิทํ วจนํ อารพฺภ มารํ สนฺตชฺเชนฺโต "อตฺถิ สทฺธา"ติ อิมํ คาถมาห. ตตฺรายํ อธิปฺปาโย:- อเร มาร โย อนุตฺตเร สนฺติวรปเท อสฺสทฺโธ ภเวยฺย, สทฺโธปิ วา กุสีโต, สทฺโธ อารทฺธวีริโย สมาโนปิ วา ทุปฺปญฺโญ, ตํ ตฺวํ ชีวิตมนุปุจฺฉมาโน ภเวยฺยาสิ, ๑- มยฺหํ ปน อนุตฺตเร สนฺติวรปเท โอกปฺปนสทฺธา อตฺถิ, ตถา กายิกเจตสิกมสิถิลปรกฺกมตาสงฺขาตํ วีริยํ, วชิรูปมา ปญฺญา จ มม วิชฺชติ, โส ตฺวํ เอวํ มํ ปหิตตฺตํ อคฺคชฺฌาสยํ ๒- กึ ชีวิตมนุปุจฺฉสิ ๓- กสฺมา ชีวิตํ ปุจฺฉสิ. ปญฺญา จ มมาติ เอตฺถ จสทฺเทน สติ สมาธิ จ. เอวํ สนฺเต เยหิ ปญฺจหิ อินฺทฺริเยหิ สมนฺนาคตา นิพฺพานํ ปาปุณนฺติ, เตสุ เอเกนาปิ อวิรหิตํ เอวํ มํ ปหิตตฺตํ กึ ชีวิตมนุปุจฺฉสิ, นนุ:- เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺโย, วีริยมารภโต ทฬฺหํ ๔- ปญฺญวนฺตสฺส ฌายิโน, ปสฺสโต อุทยพฺพยนฺติ. ๕-

[๔๓๖-๘] เอวํ มารํ สนฺตชฺเชตฺวา อตฺตโน เทหจิตฺตปฺปวตฺตึ ๖- ทสฺเสนฺโต "นทีนมปี"ติ คาถาตฺยมาห. ๗- ตมตฺถโต ปากฏเมว. อยํ ปน อธิปฺปายวณฺณนา:- ยฺวายํ มม สรีเร อปฺปานกชฺฌานวีริยโต วีริยเวคสมุฏฺฐิโต ๘- วาโต วตฺตติ, โลเก คงฺคายมุนาทีนํ นทีนมฺปิ โสตานิ อยํ วาโต ๙- วิโสสเย, กิญฺจ เม เอวํ ปหิตตฺตสฺส จตุนาฬิมตฺตํ โลหิตํ น อุปโสเสยฺย. น เกวลญฺจ เม โลหิตเมว สุสฺสติ, อปิจ โข ปน ตสฺมึ โลหิเต สุสฺสมานมฺหิ พทฺธาพทฺธเภทํ สรีรานุคตํ ปิตฺตํ, อสิตปีตาทิปฏิจฺฉาทกํ จตุนาฬิมตฺตเมว เสมฺหญฺจ กิญฺจิ อปรนฺติ ๑๐- ตตฺตกเมว มุตฺตญฺจ โอชญฺจ สุสฺสติ, เตสุ จ สุสฺสมาเนสุ มํสานิปิ ขียนฺติ, ตสฺส เม เอวํ อนุปุพฺเพน มํเสสุ ขียมาเนสุ ภิยฺโย จิตฺตํ ปสีทติ,

@๓ ฉ.ม.,อิ. ชีวมนุปุจฺฉสิ, เอวมุปริปิ ๔ ขุ.ธ. ๒๕/๑๑๒/๓๖

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๑๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ปธานสูตร”