@๕ ฉ.ม.,อิ. อสฺมนาติ ๖ สี. สมฺปตฺตธมฺมรชฺชาภิเสโก

@๗ ฉ.ม. วสีกริตฺวา ๘ สี. นิพฺพานามตเมว สจฺฉิกตฺวาติ

[๔๔๙-๕๑] อถ มาโร อิมา คาถาโย สุตฺวา อาห "มํ ๑- เอวรูปํ ยกฺขํ ทิสฺวา น ภายสิ ภิกฺขู"ติ. อาม มาร น ภายามีติ. กสฺมา น ภายสีติ. ทานาทีนํ ปารมิปุญฺญานํ กตตฺตาติ. โก เอตํ ชานาติ "ทานาทีนิ ตฺวํ อกาสี"ติ. กึ เอตฺถ ปาปิม สกฺขิกิจฺเจน, อปิจ เอกสฺมึเยว ภเว เวสฺสนฺตโร หุตฺวา ยํ ทานมทาสึ, ตสฺสานุภาเวน สตฺตกฺขตฺตุํ ฉหิ ปกาเรหิ สญฺชาตกมฺปา อยํ มหาปฐวีเยว สกฺขีติ เอวํ วุตฺเต อุทกปริยนฺตํ กตฺวา มหาปฐวี กมฺปิ เภรวสทฺทํ มุญฺจมานา, ยํ สุตฺวา มาโร อสนินิปาโต วิย ๒- ภีโต ธชํ ปณาเมตฺวา ปลายิ สทฺธึ ปริสาย. อถ มหาปุริโส ตีหิ ยาเมหิ ติสฺโส วิชฺชา สจฺฉิกริตฺวา ๓- อรุณุคฺคมเน "อเนกชาติสํสารํ ฯเปฯ ตณฺหานํ ขยมชฺฌคา"ติ ๔- อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ. มาโร อุทานสทฺเทน อาคนฺตฺวา "อยํ `พุทฺโธ อหนฺ'ติ ปฏิชานาติ, หนฺทาหํ ๕- อนุพนฺธามิ อาภิสมาจาริกํ ปสฺสิตุํ. สจสฺส กิญฺจิ กาเยน วา วาจาย วา ขลิตํ ภวิสฺสติ, วิเหเฐสฺสามิ นนฺ"ติ ปุพฺเพ โพธิสตฺตภูมิยํ ฉพฺพสฺสานิ อนุพนฺธิตฺวา พุทฺธตฺตปฺปตฺตํ เอกํ วสฺสํ อนุพนฺธิ. ตโต ภควโต กิญฺจิ ขลิตํ อปสฺสนฺโต "สตฺต วสฺสานี"ติ อิมา นิพฺเพชนียคาถาโย อภาสิ.

ตตฺถ โอตารนฺติ รนฺธํ วิวรํ. นาธิคจฺฉิสฺสนฺติ นาธิคมึ. เมทวณฺณนฺติ เมทปิณฺฑสทิสํ. อนุปุริยคาติ ปริโต ปริโต อคมาสิ. มุทุนฺติ มุทุกํ. วินฺเทมาติ อธิคจฺฉาม. ๖- อสฺสาทนาติ สาธุภาโว. วายเสตฺโตติ วายโส เอตฺโต. เสสเมตฺถ ปากฏเมว.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๑๑๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ปธานสูตร”