[๔๖๕] ตโต ภควา อตฺตนิ ปสนฺนํ วจนปฏิคฺคหณสชฺชํ พฺราหฺมณํ วิทิตฺวา ยถาสฺส สุฏฺฐุ ปากฏา โหนฺติ, เอวํ นานปฺปกาเรหิ ทกฺขิเณยฺเย ปกาเสตุกาโม "ตสฺมา ติห ตฺวนฺ"ติ คาถมาห. ตสฺสตฺโถ:- ยสฺมา มยิ ปสนฺโนสิ, ตสฺมา ปน อิห ตฺวํ พฺราหฺมณ อุปสงฺกมฺม ปุจฺฉาติ อตฺตานํ ทสฺเสนฺโต อาห. อิทานิ อิโต ปุพฺพํ ๕- อตฺเถน อตฺถิกปทํ ปรปเทน สมฺพนฺธิตพฺพํ:- อตฺเถน

@๓ ก. สมิชฺเฌ ๔ ก. เวทคูนํ อคฺโค ๕ ก. ปุพฺเพ อตฺถิโก ตสฺส อตฺถตฺถิกภาวสฺส อนุรูปํ กิเลสคฺคิวูปสเมน สนฺตํ, โกธวูปสเมน ๑- วิธูมํ, ทุกฺขาภาเวน อนีฆํ, อเนกวิธอาสาภาเวน นิราสํ อปฺเปวิธ เอกํเสน อิธ ฐิโตว, อิธ วา สาสเน อภิวินฺเท ลจฺฉสิ, อธิคจฺฉิสฺสิ สุเมธํ วรปญฺญํ ขีณาสวํ ทกฺขิเณยฺยนฺติ. อถ วา ยสฺมา มยิ ปสนฺโนสิ, ตสฺมา ติห ตฺวํ พฺราหฺมณ อตฺเถน อตฺถิโก ๒- สมาโน อุปสงฺกมฺม ปุจฺฉ สนฺตํ วิธูมํ อนีฆํ นิราสนฺติ อตฺตานํ ทสฺเสนฺโต อาห. เอวํ ปุจฺฉนฺโต อปฺเปวิธ อภิวินฺเท สุเมธํ ขีณาสวํ ทกฺขิเณยฺยนฺติ เอวมฺเปตฺถ โยชนา เวทิตพฺพา.

[๔๖๖] อถ พฺราหฺมโณ ยถานุสิฏฺฐํ ปฏิปชฺชมาโน ภควนฺตํ อาห "ยญฺเญ รโตหํ โภ ฯเปฯ พฺรูหิ เมตนฺ"ติ. ตตฺถ ยญฺโญ ยาโค ทานนฺติ อตฺถโต เอกํ, ตสฺมา ทานรโต อหํ, ตาย เอว ทานารามตาย ทานํ ทาตุกาโม, น ปน ชานามิ, เอวํ อชานนฺตํ อนุสาสตุ มํ ภวํ. อนุสาสนฺโต จ อุตฺตาเนเนว นเยน ยตฺถ หุตํ อิชฺฌเต พฺรูหิ เม เอตนฺ"ติ ๓- เอวเมตฺถ อตฺถโยชนา เวทิตพฺพา. "ยถา หุตนฺ"ติปิ ปาโฐ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๑๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สุนทริกสูตร”