๕. มาฆสูตร

๕. มาฆสุตฺตวณฺณนา

เอวมฺเม สุตนฺติ มาฆสุตฺตํ. ๔- กา อุปฺปตฺติ? อยเมวสฺส ๕- นิทาเน วุตฺตา. อยํ หิ มาโฆ มาณโว ทายโก อโหสิ ทานปติ. ตสฺเสตทโหสิ "สนฺปตฺตกปณทฺธิกาทีนํ ทานํ ทินฺนํ มหปฺผลํ โหติ, อุทาหุ โนติ สมณํ โคตมํ เอตมตฺถํ ปุจฺฉิสฺสามิ, สมโณ กิร โคตโม อตีตานาคตปจฺจุปฺปนฺนํ

@๓ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๔ ปาฬิ. ธมฺมิกสุตฺตํ ๕ ฉ.ม. อยเมว, ยาสฺส ชานาตี"ติ. โส ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ปุจฺฉิ, ภควา จสฺส ปุจฺฉานุรูปํ พฺยากาสิ. ตยิทํ สงฺคีติการานํ พฺราหฺมณสฺส ภควโตติ ติณฺณนฺนมฺปิ ๑- วจนํ สโมธาเนตฺวา "มาฆสุตฺตนฺ"ติ วุจฺจติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๑๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. มาฆสูตร”