[๕๔๔] เอวํ ปญฺหพฺยากรเณน ตุฏฺฐสฺส ปน สภิยสฺส "ยา จ ตีณี"ติ- อาทีสุ อภิตฺถวนคาถาสุ โอสรณานีติ โอคหณานิ ๑- ติฏฺฐานิ, ทิฏฺฐิโยติ อตฺโถ. ตานิ ยสฺมา สกฺกายทิฏฺฐิยา สห พฺรหฺมชาเล วุตฺตทฺวาสฏฺฐิทิฏฺฐิคตานิ คเหตฺวา เตสฏฺฐิ โหนฺติ, ยสฺมา จ ตานิ อญฺญติตฺถิยสมณานํ ปวาทภูตานิ สตฺถนิสฺสิตานิ ๒- เตหิ อุปทิสิตพฺพวเสน, น อุปฺปตฺติวเสน. อุปฺปตฺติวเสน ปน ยเทตํ "อิตฺถึ ปุริโส"ติ สญฺญกฺขรํ โวหารนามํ, ยา จายํ มิจฺฉาปริวิตกฺกานุสฺสวาทิวเสน "เอวรูเปน อตฺตนา ภวิตพฺพนฺ"ติ พาลานํ วิปรีตสญฺญา อุปฺปชฺชติ, ตทุภยนิสฺสิตานิ เตสํ วเสน อุปฺปชฺชนฺติ, น อตฺตปจฺจกฺขานิ. ตานิ จ ภควา วิเนยฺย วินยิตฺวา โอฆตมคา โอฆตมํ โอฆนฺธการํ อคา อติกฺกนฺโต. "โอฆนฺตมคา"ติปิ ปาโฐ, โส ๓- โอฆานํ อนฺตมคา, ตสฺมา อาห "ยานิ จ ตีณิ ฯเปฯ ตมคา"ติ.

[๕๔๕] ตโต ปรํ วฏฺฏทุกฺขสฺส อนฺตํ ปารญฺจ นิพฺพานํ อปฺปตฺติยา ๔- ทุกฺขาภาวโต ตปฺปฏิปกฺขโต จ ตํ สนฺธายาห "อนฺตคูสิ ปารคู ทุกฺขสฺสา"ติ. อถ วา ปารคู ภควา นิพฺพานํ คตตฺตา, ตํ อาลปนฺโต อาห, "ปารคู อนฺตคูสิ ทุกฺขสฺสา"ติ อยเมตฺถ สมฺพนฺโธ. สมฺมา จ พุทฺโธ สามญฺจ พุทฺโธติ สมฺมาสมฺพุทฺโธ. ตํ มญฺเญติ ตเมว มญฺญามิ, น อญฺญนฺติ อจฺจาทเรน ภณนฺติ. ๕- ชุติมาติ ปเรสมฺปิ อนฺธการวิธมเนน โชติสมฺปนฺโน. มติมาติ ๖-

@๓ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๔ ฉ.ม. ตปฺปตฺติยา

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๑๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. สภิยสูตร”