@๕ ฉ.ม. ภณติ ๖ ฉ.ม.,อิ. มุติมาติ อปรปฺปจฺจยเญยฺยญาณสมตฺถาย มติยา ปญฺญาย สมฺปนฺโน. ปหูตปญฺโญติ อนนฺตปญฺโญ. อิธ สพฺพญฺญุตญฺญาณํ อธิปฺเปตํ. ทุกฺขสฺสนฺตกราติ อามนฺเตนฺโต อาห. อตาเรสิ มนฺติ กงฺขาโต มํ ตาเรสิ.

[๕๔๖-๙] ยํ เมติอาทิคาถาย ๑- นมการกรณํ ภณติ. ตตฺถ กงฺขิตนฺติ วีสติปญฺหนิสฺสิตํ อตฺถํ สนฺธายาห. โส หิ เตน กงฺขิโต อโหสิ. โมนปเถสูติ ญาณปเถสุ. วินฬีกตาติ วิคตนฬา กตา, อุจฺฉินฺนาติ วุตฺตํ โหติ. นาค นาคสฺสาติ เอวํ อามนฺตนวจนํ, เอตสฺส "ภาสโต อนุโมทนฺตี"ติ อิมินา สมฺพนฺโธ. "ธมฺมเทสนนฺ"ติ ปาฐเสโส. สพฺเพ เทวาติ อากาสฏฺฐา จ ภุมฺมฏฺฐา จ. นารทปพฺพตาติ เตปิ กิร เทฺว เทวคณา ปญฺญวนฺโต, เตปิ อนุโมทนฺตีติ สพฺพํ ปสาเทน จ นมการกรณํ ภณติ.

[๕๕๐-๕๓] อนุโมทนารหํ พฺยากรณสมฺปทํ สุตฺวา "นโม เต"ติ อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา อาห. ปุริสาชญฺญาติ ปุริเสสุ ชาติสมฺปนฺนา. ปฏิปุคฺคโลติ ปฏิภาโค ปุคฺคโล ตุวํ พุทฺโธ จตุสจฺจปฏิเวเธน, สตฺถา อนุสาสนิยา สตฺถวาหตาย จ, มาราภิภู จตุมาราภิภเวน, มุนิ พุทฺธมุนิ. อุปธีติ ขนฺธกิเลสกามคุณาภิสงฺขารเภทา จตฺตาโร. วคฺคูติ อภิรูปํ ปุญฺเญ จาติ โลกิเย น ลิมฺปสิ เตสํ อกรเณน ปุพฺเพ กตานมฺปิ วา อายตึ ผลุปโภคาภาเวน วา, ตนฺนิมิตฺเตน วา ตณฺหาทิฏฺฐิเลเปน. วนฺทติ สตฺถุโนติ เอวํ ภณนฺโต โคปฺผเกสุ ปริคฺคเหตฺวา ปญฺจงฺคปติฏฺฐิตํ ๒- วนฺทิ.

อญฺญติตฺถิยปุพฺโพติ อญฺญติตฺถิโย เอว. อากงฺขตีติ อิจฺฉติ. อารทฺธจิตฺตาติ อภิราธิตจิตฺตา. อปิจ เมตฺถ ปุคฺคลเวมตฺตตา วิทิตาติ อปิจ มยา เอตฺถ อญฺญติตฺถิยานํ ปริวาเส ปุคฺคลนานตฺตํ วิทิตํ, น สพฺเพเนว ปริวสิตพฺพนฺติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๑๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. สภิยสูตร”