@๓ ฉ.ม., อิ. ปุตฺตานมฺปิ อทํสูติ น ทิสฺสติ. ภตฺตสาลญฺจ อคฺคินา ทหึสุ. ปวาริเต ราชปุตฺตา ภควโต มหนฺตํ สกฺการํ กตฺวา ภควนฺตํ ปุรกฺขิตฺวา ๑- ปิตุโน สกาสเมว อคมํสุ. ตตฺถ คนฺตฺวาว ภควา ปรินิพฺพายิ. ราชา จ ราชปุตฺตา จ ชนปเท นิยุตฺตกปุริโส จ ภณฺฑาคาริโก จ อนุปุพฺเพน กาลํ กตฺวา สทฺธึ ปริสาย สคฺเค อุปฺปชฺชึสุ, ปฏิหตจิตฺตา ชนา นิรเยสุ อุปฺปชฺชึสุ. ๒- เอวํ เตสํ ทฺวินฺนํ คณานํ สคฺคโต สคฺคํ นิรยโต นิรยํ อุปปชฺชนฺตานํ ทฺวานวุติ กปฺปา วีติวตฺตา.

อถ อิมสฺมึ ภทฺทกปฺเป กสฺสปพุทฺธกาเล เต ปฏิหตจิตฺตา ชนา เปเตสุ อุปฺปนฺนา. ตทา มนุสฺสา อตฺตโน ญาตกานํ เปตานํ อตฺถาย ทานํ ทตฺวา อุทฺทิสนฺติ "อิทํ อมฺหากํ ญาตีนํ โหตู"ติ. เต สมฺปตฺตึ ลภนฺติ. อถ อิเมปิ เปตา ตํ ทิสฺวา ภควนฺตํ กสฺสปํ อุปสงฺกมิตฺวา ปุจฺฉึสุ "กินฺนุโข ภนฺเต มยมฺปิ เอวรูปํ สมฺปตฺตึ ลเภยฺยามา"ติ. ภควา อาห "อิทานิ น ลภถ, อปิจ โข ๓- อนาคเต โคตโม นาม พุทฺโธ ภวิสฺสติ, ตสฺส ภควโต กาเล พิมฺพิสาโร นาม ราชา ภวิสฺสติ, โส ตุมฺหากํ อิโต ทฺวานวุติกปฺเป ญาติ อโหสิ, โส พุทฺธสฺส ทานํ ทตฺวา ตุมฺหากํ อุทฺทิสิสฺสติ, ตทา ลภิสฺสถา"ติ. เอวํ วุตฺเต กิร เตสํ เปตานํ ตํ วจนํ "เสฺว ลภิสฺสถา"ติ วุตฺตํ วิย อโหสิ.

อถ เอกสฺมึ พุทฺธนฺตเร วีติวตฺเต อมฺหากํ ภควา โลเก อุปฺปชฺชิ. เตปิ ตโย ราชปุตฺตา เตหิ อฑฺฒเตยฺเยหิ ปุริสสหสฺเสหิ สทฺธึ เทวโลกโต จวิตฺวา มคธรฏฺเฐ พฺราหมฺณกุเลสุ อุปฺปชฺชิตฺวา อนุปุพฺเพน อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา คยาสีเส ตโย ชฏิลา อเหสุํ, ชนปเท นิยุตฺตกปุริโส ราชา อโหสิ พิมฺพิสาโร, ภณฺฑาคาริโก คหปติปุตฺโต วิสาโข นาม มหาเสฏฺฐี อโหสิ, ตสฺส ปชาปตี ธมฺมทินฺนา นาม เสฏฺฐิธีตา อโหสิ. เอวํ สพฺพาปิ อวเสสา ปริสา พิมฺพิสารรญฺโญ เอว ปริวารา หุตฺวา นิพฺพาตฺตา. ๔-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ติโรกุฑฑกัณฑ์”