@๔ วิ.มหา ๔/๑๔/๑๔, สํ.มหา. ๑๙/๑๐๘๑/๓๖๗ ๕ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ

[๕๖๓] เตน จ สมเยน ภควโต ทกฺขิณปสฺเส อายสฺมา สาริปุตฺโต นิสินฺโน โหติ สุวณฺณปุญฺโช วิย สิริยา โสภมาโน, ตํ ทสฺเสนฺโต ภควา "มยา ปวตฺติตนฺ"ติ คาถมาห. ตตฺถ อนุชาโต ตถาคตนฺติ ตถาคตเหตุ อนุชาโต, ตถาคเตน เหตุนา ชาโตติ อตฺโถ.

[๕๖๔] เอวํ "โก นุ เสนาปตี"ติ ปญฺหํ พฺยากริตฺวา ยํ เสโล อาห "สมฺพุทฺโธ ปฏิชานาสี"ติ, ตตฺร นํ นิกฺกงฺขํ กาตุกาโม "นาหํ ปฏิญฺญามตฺเตเนว ปฏิชานามิ, อปิจาหํ อิมินา การเณน พุทฺโธ"ติ ญาเปตุํ "อภิญฺเญยฺยนฺ"ติ คาถมาห. ตตฺถ อภิญฺเญยฺยนฺติ วิชฺชา จ วิมุตฺติ จ. มคฺคสจฺจสมุทยสจฺจานิ ปน ภาเวตพฺพปหาตพฺพานิ, เหตุวจเนน ปน ผลสิทฺธิโต เตสํ ผลานิ นิโรธสจฺจทุกฺขสจฺจานิปิ วุตฺตาเนว ภวนฺติ, ยโต สจฺฉิกาตพฺพํ สจฺฉิกตํ ปริญฺเญยฺยํ ปริญฺญาตนฺติ เอวเมตฺถ ๑- วุตฺตเมว โหติ. เอวํ จตุสจฺจภาวนาผลญฺจ วิชฺชาวิมุตฺติญฺจ ๒- ทสฺเสนฺโต "โพธิตพฺพํ ๓- พุชฺฌิตฺวา พุทฺโธ ชาโตมฺหี"ติ วุตฺเตน เหตุนา พุทฺธตฺตํ สาเธติ. ๔-

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๒๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. เสลสูตร”