@ ๕ ขุ.สุ. ๒๕/๔๓๙/๔๑๖, ขุ.มหา. ๒๙/๑๓๔/๑๑๑, ขุ.จูฬ. ๓๐/๒๘๙/๑๔๔ (สฺยา)

[๕๖๘-๗๐] เอวํ วุตฺเต เสโล พฺราหฺมโณ ตาวเทว ภควติ สญฺชาตปฺปสาโท ปพฺพชฺชาเปกฺโข หุตฺวา "อิมํ โภนฺโต"ติ ๑- คาถาตฺตยมาห ยถาตํ ปริปากคตาย อุปนิสฺสยสมฺปตฺติยา สมฺมา โอวทิยมาโน. ๒- ตตฺถ กณฺหาภิชาติโกติ จณฺฑาลาทินีจกุลชาติโก. ๓-

[๕๗๑] ตโต เตปิ มาณวกา ตเถว ปพฺพชฺชาเปกฺขา หุตฺวา "เอวํ เจ ๔- รุจฺจติ โภโต"ติ คาถมาหํสุ ยถาตํ เตเนว ๕- สทฺธึ กตาธิการา กุลปุตฺตา.

[๕๗๒] อถ เสโล เตสุ มาณวเกสุ ตุฏฺฐจิตฺโต เต ทสฺเสนฺโต ปพฺพชฺชํ ยาจมาโน "พฺราหฺมณา"ติ คาถมาห.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๒๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. เสลสูตร”