@๔ ก. อตฺตโน สทิสา อินฺทปฏิมา ๕ ก. นิกฺขนฺโต ๖ ก. ทสฺเสตฺวา ถุนสททํ ปุจฺฉามิ โวหนฺติ อตฺตนา อาวชฺชิตฺวา ญาตุํ สมตฺโถปิ เตสํ วจนํ โสตุกามตาย ปุจฺฉติ. เมรุมุทฺธวาสิเนติ ๑- สิเนรุมุทฺธนิ วสนฺเต. สิเนรุสฺส หิ เหฏฺฐิมตเล ทสโยชนสหสฺสํ อสุรภวนํ, มชฺฌิมตเล ทฺวิสหสฺสปริตฺตทีปปริวารา จตฺตาโร มหาทีปา, อุปริมตเล ทสโยชนสหสฺสํ ตาวตึสภวนํ. ตสฺมา เทวา "เมรุมุทฺธนิวาสิโน"ติ วุจฺจนฺติ. มาริสาติ เทเว อามนฺเตติ, นิทฺทุกฺขา นิโรคา จาติ ๒- วุตฺตํ โหติ.

[๖๘๙] อถสฺส ตมตฺถํ อาโรเจนฺเตหิ เทเวหิ วุตฺตาย ตติยคาถาย โพธิสตฺโตติ พุชฺฌนกสตฺโต, สมฺมาสมฺโพธึ คนฺตุํ อรโห สตฺโต. รตนวโรติ วรรตนภูโต. เตน ตุฏฺฐาติ เตน การเณน มยํ ตุฏฺฐา. โส หิ พุทฺธตฺตํ ปตฺวา ตถา ธมฺมํ เทเสสฺสติ, ยถา มยญฺจ อญฺเญ จ เทวคณา เสกฺขาเสกฺขภูมึ ปาปุณิสฺสาม. มนุสฺสาปิสฺส ธมฺมํ สุตฺวา เย น สกฺขิสฺสนฺติ ปรินิพฺพาตุํ, เต ทานาทีนิ กตฺวา เทวโลเก ปริปูเรสฺสนฺตีติ อยํ กิร เนสํ อธิปฺปาโย. ตตฺถ "ตุฏฺฐา กลฺยรูปา"ติ กิญฺจาปิ อิทํ ปททฺวยมตฺถโต อภินฺนํ, ตถาปิ "กิมพฺภุตํ ทฏฺฐุ มรู ปโมทิตา, กึ เทวสงฺโฆ ๓- อติริว กลฺยรูโป"ติ อิมสฺส ปญฺหาทฺวยสฺส วิสฺสชฺชนตฺถํ วุตฺตนฺติ เวทิตพฺพํ.

[๖๙๐] อิทานิ เยนาธิปฺปาเยน โพธิสตฺเต ชาเต ตุฏฺฐา อเหสุํ, ตํ อาวิกโรนฺเตหิ วุตฺตาย จตุตฺถคาถาย สตฺตคฺคหเณน เทวมนุสฺสคฺคหณํ, ปชาคหเณน เสสคติคฺคหณํ. เอวํ ทฺวีหิ ปเทหิ ปญฺจสุปิ คตีสุ เสฏฺฐภาวํ ทสฺเสติ, ติรจฺฉานาปิ หิ สีหาทโย อสนฺตาสาทิคุณยุตฺตา, เตปิ อยเมว อติเสติ. ตสฺมา "ปชานมุตฺตโม"ติ วุตฺโต. เทวมนุสฺเสสุ ปน เย อตฺตหิตาย ปฏิปนฺนาทโย จตฺตาโร ปุคฺคลา, เตสุ อุภยหิตปฏิปนฺโน อคฺคปุคฺคโล อยํ, นเรสุ จ อุสภสทิสตฺตา นราสโภ. เตนสฺส ถุตึ ภณนฺตา อิทมฺปิ ปททฺวยมาหํสุ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๒๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๑. นาลกสูตร”