"เอวํ ททนฺติ ญาตีนํ เย โหนฺติ อนุกมฺปกา

สุจึ ปณีตํ กาเลน กปฺปิยํ ปานโภชนนฺ"ติ. วตฺวา ปุน เยน ปกาเรน ทินฺนํ เตสํ ทินฺนํ โหติ, ตํ ทสฺเสนฺโต "อิทํ โว ญาตีนํ โหตู"ติ จตุตฺถคาถาย ปุพฺพฑฺฒํ ๑- อาห. ตํ ตติยคาถาย ปุพฺพฑฺเฒน สมฺพนฺธิตพฺพํ:-

"เอวํ ททนฺติ ญาตีนํ, เย โหนฺติ อนุกมฺปกา.

อิทํ โว ญาตีนํ โหตุ, สุขิตา โหนฺตุ ญาตโย"ติ. เตน "อิทํ โว ญาตีนํ โหตูติ เอวํ ททนฺติ, โน อญฺญถา"ติ เอตฺถ อาการฏฺเฐน เอวํ สทฺเทน ทาตพฺพาการนิทสฺสนํ กตํ โหติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ติโรกุฑฑกัณฑ์”