[๗๔๘-๙] ภโวติ วิปากภโว ขนฺธปาตุภาโว. ภูโต ทุกฺขนฺติ ภูโต สมฺภูโต วฏฺฏทุกฺขํ นิคจฺฉติ. ชาตสฺส มรณนฺติ ยตฺราปิ "ภูโต สุขํ นิคจฺฉตี"ติ พาลา มญฺญนฺติ, ตตฺราปิ ทุกฺขเมว ทสฺเสนฺโต อาห "ชาตสฺส มรณํ โหตี"ติ. ทุติยคาถาย โยชนา:- อนิจฺจาทีหิ สมฺมทญฺญาย ปณฺฑิตา อุปาทานกฺขยา ชาติกฺขยํ นิพฺพานมภิญฺญาย น คจฺฉนฺติ ปุนพฺภวนฺติ.

[๗๕๑] อนารมฺเภ วิมุตฺติโนติ อนารมฺเภ นิพฺพาเน วิมุตฺตสฺส. เสสมุตฺตานเมว.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๒๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. ทวยตานุปัสสนาสูตร”