ตตฺถ อิทนฺติ เทยฺยธมฺมนิทสฺสนํ. โวติ "กจฺจิ ปน โว อนุรุทฺธา สมคฺคา สมฺโมทมานา"ติ จ, "เยหิ โว อริยา"ติ เอวมาทีสุ ๒- วิย เกวลํ วิปาตมตฺตํ, น สามิวจนํ. ญาตีนํ โหตูติ ปิตฺติวิสเย ๓- อุปฺปนฺนานํ ญาตกานํ โหตุ. สุขิตา โหนฺตุ ญาตโยติ เต ปตฺติวิสยูปปนฺนา ญาตโย อิทํ ปจฺจนุภวนฺตา สุขิตา โหนฺตูติ.

จตุตฺถคาถาปรทฺธปญฺจมคาถาปุพฺพทฺธวณฺณนา

เตสํ อตฺโถ:- เต ญาติเปตา ยตฺถ ตํ ทานํ ทิยฺยติ, ๖- ตตฺถ สมนฺตโต อาคนฺตฺวา สมาคนฺตฺวา, สโมธาย วา เอกชฺฌํ หุตฺวาติ วุตฺตํ โหติ,

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔๓๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ติโรกุฑฑกัณฑ์”