[๘๕๓] กิญฺจ ภิยฺโย:- น เวทคูติ คาถา. ตตฺถ น เวทคู ทิฏฺฐิยายโกติ ๖- จตุมคฺคเวทคู มาทิโส ทิฏฺฐิยายโก น โหติ, ทิฏฺฐิยา คจฺฉนฺโต วา, ๗- ตํ สารโต ปจฺเจนฺโต วา น โหติ, ตตฺถ วจนตฺโถ:- ยายตีติ ยายโก, ๘- กรณวจเนน ทิฏฺฐิยา ยาตีติปิ ทิฏฺฐิยายโก. ๙- อุปโยคตฺเถ สามิวจเนนปิ ทิฏฺฐิยา ๑๐- ยาตีติปิ ทิฏฺฐิยายโก. น มุติยา ส มานเมตีติ มุตรูปาทิเภทาย มุติยาปิ โส มานํ น

@๓ ขุ. จูฬ. ๓๐/๔๑๗,๕๗๔/๒๐๐,๒๘๐ (สฺยา) ๔ ก. เอลสญฺญเก

@๕ ก. กาเมหิ ๖ ก. ทิฏฺฐิยาติ ๗ ก. ตํ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๓๕๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. มาคันทิยสูตร”