@๔ ฉ.ม. หีนปญฺโญ ๕ ก. สมฺพนฺโธ ๖ ก. ตถิวนฺติ ตจฺฉํ

@๗ ก. ทฺวิธาปิ ปาโฐ ๘ ก. ยนฺติ ทิฏฺฐิสจฺจํ ตถิวนฺติ

[๘๙๑] เอกํ หิ สจฺจนฺติ วิสฺสชฺชนคาถาย เอกํ สจฺจํ นิโรโธ มคฺโค วา. ยสฺมึ ปชา โน วิวเท ปชานนฺติ ยมฺหิ สจฺเจ ปชานนฺโต ปชา โน วิวเทยฺย. สยํ ถุนนฺตีติ อตฺตนา วทนฺติ.

[๘๙๒] กสฺมา นูติ ปุจฺฉาคาถาย ปวาทิยาเสติ วาทิโน. อุทาหุ เต ตกฺกมนุสฺสรนฺตีติ เต วาทิโน อุทาหุ อตฺตโน ตกฺกมตฺตํ อนุคจฺฉนฺติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๓๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. จูฬวิยูหสูตร”