@๓ ก. วิเวกตฺถํ จ ๔ ก. ปวตฺตทสฺสี

ตตฺถ อาทิคาถาย ตาว สงฺเขปตฺโถ:- ปปญฺจาติ สงฺขาตตฺตา ปปญฺจา เอว ปปญฺจสงฺขา. ตสฺสา อวิชฺชาทโย กิเลสา มูลํ, ตํ ปปญฺจสงฺขาย มูลํ อสฺมีติ ปวตฺตมานญฺจ สพฺพํ มนฺตาย อุปรุนฺเธ. ยา กาจิ อชฺฌตฺตํ ตณฺหา อุปฺปชฺเชยฺยุํ, ตาสํ วินยา สทา สโต สิกฺเข, อุปฏฺฐิตสฺสติ หุตฺวา สิกฺเขยฺยาติ.

[๙๒๔] เอวํ ตาว ปฐมคาถาย เอว ติสิกฺขายุตฺตํ เทสนํ อรหตฺตนิกูเฏน เทเสตฺวา ปุน มานปฺปหานวเสน เทเสตุํ ๑- "ยํ กิญฺจี"ติ คาถมาห. ตตฺถ ยํ กิญฺจิ ธมฺมมภิชญฺญา อชฺฌตฺตนฺติ ยํ กิญฺจิ อุจฺจากุลีนตาทิกํ อตฺตโน คุณํ ชาเนยฺย. อถ วาปิ พหิทฺธาติ อถ วา พหิทฺธาปิ อาจริยุปชฺฌายานํ วา คุณํ ชาเนยฺย. น เตน ถามํ ๒- กุพฺเพถาติ เตน คุเณน ถามํ ๓- น กเรยฺย.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๓๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๔. ตุวฏกสูตร”