[๑๐๘๒] อทานิ "อตฺถํ ปเลตี"ติ สุตฺวา ตสฺส โยนิโส อตฺถมสลฺลกฺเขนฺโต "อตฺถงฺคโต โส"ติ คาถมาห. ตสฺสตฺโถ:- โส อตฺถํ คโต อุทาหุ นตฺถิ, อุทาหุ เว สสฺสติยา สสฺสตภาเวน อโรโค อวิปริณามธมฺโม โสติ เอวํ ตํ เม มุนิ สาธุ วิยากโรหิ. กึการณํ? ตถา หิ เต วิทิโต เอส ธมฺโมติ.

@๔ ก. ภเวถ ๕ ก. นามกายสฺส

[๑๐๘๓] อถสฺส ภควา ตถา อวตฺตพฺพตํ ทสฺเสนฺโต "อตฺถงฺคตสฺสา"ติ คาถมาห. ตตฺถ อตฺถงฺคตสฺสาติ อนุปาทาปรินิพฺพุตสฺส. น ปมาณมตฺถีติ รูปาทิปฺปมาณํ นตฺถิ. เยน นํ วชฺชุนฺติ เยน ราคาทินา นํ วเทยฺยุํ. สพฺเพสุ ธมฺเมสูติ สพฺเพสุ ขนฺธาทิธมฺเมสุ. เสสํ สพฺพตฺถ ปากฏเมว.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๔๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. อุปสีวปัญหา”