๗. นนฺทสุตฺตวณฺณนา

[๑๐๘๔-๕] สนฺติ โลเกติ นนฺทสุตฺตํ. ตตฺถ ปฐมคาถายตฺโถ:- โลเก ขตฺติยาทโย ชนา อาชีวกนิคณฺฐาทิเก สนฺธาย "สนฺติ มุนโย"ติ วทนฺติ, ตยิทํ ๑- กถํสูติ กินฺนุ โข เต สมาปตฺติญาณาทินา ญาเณน อุปฺปนฺนตฺตา ญาณูปปนฺนํ มุนึ โน วทนฺติ, ๒- เอวํวิธํ นุ วทนฺติ, อุทาหุ เว นานปฺปกาเรน ๓- ลูขชีวิตสงฺขาเตน ชีวิเตนูปปนฺนนฺติ. อถสฺส ภควา ตทุภยมฺปิ ปฏิกฺขิปิตฺวา มุนึ ทสฺเสนฺโต "น ทิฏฺฐิยา"ติ คาถมาห.

[๑๐๘๖-๗] อิทานิ "ทิฏฺฐาทีหิ สุทฺธี"ติ วทนฺตานํ วาเท กงฺขาปหานตฺถํ "เย เกจิเม"ติ ปุจฺฉติ. ตตฺถ อเนกรูเปนาติ โกตูหลมงฺคลาทินา. ตตฺถ ยตา ๔- จรนฺตาติ ตตฺถ สกฺกายทิฏฺฐิยา คุตฺตา วิหรนฺตา. อถสฺส ตถา สุทฺธิอภาวํ ทีเปนฺโต ภควา ทุติยํ คาถมาห.