@๔ ฉ.ม.,อิ. ปยุตฺโต ๕ ก. กามปงฺเกสุ วิโลเกนฺโต ภควนฺตํ อตฺตโน ปุรโต ฐิตํ วิย ทิสฺวา พาวริสฺส พฺราหฺมณสฺส "พุทฺโธ อาคโต"ติ อาโรเจสิ. พฺราหฺมโณ อุฏฺฐายาสนา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา อฏฺฐาสิ. ภควาปิ โอภาสํ ผริตฺวา พฺราหฺมณสฺส อตฺตานํ ทสฺเสนฺโต อุภินฺนมฺปิ สปฺปายํ วิทิตฺวา ปิงฺคิยเมว อาลปมาโน "ยถา อหู วกฺกลี"ติ อิมํ คาถํ อภาสิ.

ตสฺสตฺโถ:- ยถา วกฺกลิตฺเถโร สทฺธาธิมุตฺโต อโหสิ, สทฺธาธุเรน จ อรหตฺตํ ปาปุณิ, ยถา จ โสฬสนฺนํ เอโก ภทฺราวุโธ นาม, ยถา จ อาฬวิ โคตโม, เอวเมว ตฺวมฺปิ ปมุญฺจสฺสุ สทฺธํ, ตโต สทฺธาย อธิมุจฺจนฺโต "สพฺเพ สงฺขารา อนิจฺจา"ติอาทินา นเยน วิปสฺสนํ อารภิตฺวา มจฺจุเธยฺยสฺส ปารํ นิพฺพานํ คมิสฺสสีติ อรหตฺตนิกูเฏเนว เทสนํ นิฏฺฐาเปสิ, เทสนาปริโยสาเน ปิงฺคิโย อรหตฺเต, พาวรี อนาคามิผเล ปติฏฺฐหิ, พาวริสฺส พฺราหฺมณสฺส ปน สิสฺสา ปญฺจสตา โสตาปนฺนา อเหสุํ.

[๑๑๕๔-๕] อิทานิ ปิงฺคิโย อตฺตโน ปสาทํ ปเวเทนฺโต ๑- "เอส ภิยฺโย"ติอาทิมาห. ตตฺถ ปฏิภานวาติ ปฏิภานปฏิสมฺภิทาอุเปโต. อธิเทเว อภิญฺญายาติ อธิเทวกเร ธมฺเม ญตฺวา. วโรวรนฺติ ๒- หีนปฺปณีตํ, อตฺตโน จ ปรสฺส จ อธิเทวตฺตกรํ สพฺพธมฺมชาตํ เวทีติ วุตฺตํ โหติ. กงฺขีนํ ปฏิชานตนฺติ กงฺขีนํเยว สตํ "นิกฺกงฺขมฺหา"ติ ปฏิชานนฺตานํ.

[๑๑๕๖] อสํหีรนฺติ ราคาทีหิ อสํหาริยํ. อสงฺกุปฺปนฺติ อกุปฺปํ อวิปริณามธมฺมํ. ทฺวีหิปิ ปเทหิ นิพฺพานํ ภณติ. อทฺธา คมิสฺสามีติ เอกํเสเนว ตํ อนุปาทิเสสนิพฺพานธาตุํ คมิสฺสามิ. น เมตฺถ กงฺขาติ นตฺถิ เม เอตฺถ นิพฺพาเน กงฺขา. เอวํ มํ ธาเรหิ อธิมุตฺตจิตฺตนฺติ ปิงฺคิโย "เอวเมว ตฺวมฺปิ ปมุญฺจสฺสุ สทฺธนฺ"ติ อิมินา ภควโต โอวาเทน อตฺตนิ สทฺธํ อุปฺปาเทตฺวา

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๔,๔๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๖. ปิงคิยปัญหา”