โย วา ปน สมาปตฺติโต วุฏฺฐาย สงฺขาเร สมฺมสิตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณาติ, อยํ อตฺถกุสลานํ อคฺโค. ตตฺถ เย อิเม ยาว อวิปฺปฏิสารกเร สีเล ปติฏฺฐาเนน ยาว วา กิเลสวิกฺขมฺภนปฏิปทายปคฺคณฺหเนน ๔- วณฺณิตา อตฺถกุสลา, เต อิมสฺมึ อตฺเถ อตฺถกุสลาติ อธิปฺเปตา. ตถาวิธา จ เต ภิกฺขู. เตน ภควา เต ภิกฺขู สนฺธาย เอกปุคฺคลาธิฏฺฐานาย เทสนาย "กรณียมตฺถกุสเลนา"ติ อาห.

ตโต ปรํ ๕- "กึ กรณียนฺ"ติ เตสํ สญฺชาตกงฺขานํ อาห "ยนฺตํ สนฺตํ ปทํ อภิสเมจฺจา"ติ. อยญฺเหตฺถาธิปฺปาโย ๖-:- ตํ พุทฺธานุพุทฺเธหิ วณฺณิตํ

@๔ ฉ.ม., อิ....ปคฺคหเณน ๕ ฉ.ม., อิ. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๖ ฉ.ม. อยเมตฺถ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๕๑๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. กรณียเมตตสูตร”