@๕ ฉ.ม. สิปฺปิกสมฺพุกาทโย

ปญฺจมคาถาวณฺณนา

[๕] เอวํ ตีหิ ติเกหิ อนวเสสโต สตฺเต ทสฺเสตฺวา อิทานิ "ทิฏฺฐา วา เย จ อทิฏฺฐา"ติอาทีหิ ตีหิ ทุเกหิปิ เต สงฺคเหตฺวา ทสฺเสติ.

ตตฺถ ทิฏฺฐาติ เย อตฺตโน จกฺขุสฺส อาปาถมาคตวเสน ทิฏฺฐปุพฺพา. อทิฏฺฐาติ เย ปรสมุทฺทปรเสลปรจกกวาฬาทีสุ ฐิตา. "เย จ ทูเร วสนฺติ อวิทูเร"ติ อิมินา ปน ทุเกน อตฺตโน อตฺตภาวสฺส ทูเร จ อวิทูเร จ วสนฺเต สตฺเต ทสฺเสติ, เต อปาททฺวิปาทวเสน เวทิตพฺพา. อตฺตโน หิ กาเย วสนฺตา สตฺตา อวิทูเร, พหิ กายโต ๑- วสนฺตา สตฺตา ทูเร. ตถา อนฺโต อุปจาเร วสนฺตา อวิทูเร, พหิ อุปจารโต ๒- วสนฺตา ทูเร. อนฺโต ๓- วิหาเร คาเม ชนปเท ทีเป จกฺกวาเฬ วสนฺตา อวิทูเร, ปรจกฺกวาเฬ วสนฺตา ทูเร วสนฺตีติ วุจฺจติ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๕๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. กรณียเมตตสูตร”