@เทวทูตสุตฺเต อาคตา. ๒. มิลินฺท. ๙๒. "ภนฺเต จุนฺทสูกริกสฺส เคหทฺวารํ ปิทหิตฺวา สูกรานํ มาริยมานานํ, อชฺช สตฺตโม ทิวโส; เคเห กาจิ มงฺคลกิริยา ภวิสฺสติ มญฺเญ, เอตฺตเก นาม ภนฺเต สูกเร มาเรนฺตสฺส เอกมฺปิ เมตฺตจิตฺตํ วา การุญฺญํ วา นตฺถิ, น จ วต โน เอวรูโป กกฺขโฬ ผรุโส สตฺโต ทิฏฺฐปุพฺโพติ. สตฺถา "น ภิกฺขเว โส อิเม สตฺต ทิวเส สูกเร มาเรติ, กมฺมสริกฺขกํ ปนสฺส อุทปาทิ, ชีวนฺตสฺเสว อวีจิมหานิรยสนฺตาโป อุปฏฺฐาสิ, โส เตน สนฺตาเปน สตฺต ทิวสานิ สูกรรวํ รวนฺโต อนฺโตนิเวสเน วิจริตฺวา อชฺช กาลํ กตฺวา อวีจิมฺหิ นิพฺพตฺโตติ วตฺวา, "ภนฺเต อิธ โลเก เอวํ โสจิตฺวา ปุน คนฺตฺวา โสจนฏฺฐาเนเยว นิพฺพตฺโตติ วุตฺเต, "อาม ภิกฺขเว, ปมตฺโต นาม คหฏฺโฐ วา โหตุ ปพฺพชิโต วา, อุภยตฺถ โสจติเยวาติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"อิธ โสจติ เปจฺจ โสจติ

ปาปการี อุภยตฺถ โสจติ,