เทวทตฺโตปิ โข นว มาเส คิลาโน, ปจฺฉิเม กาเล สตฺถารํ ทฏฺฐุกาโม หุตฺวา อตฺตโน สาวเก "อหํ สตฺถารํ ทฏฺฐุกาโม, ตํ เม ทสฺเสถาติ วตฺวา, เตหิ "ตฺวํ สมตฺถกาเล สตฺถารา สทฺธึ เวรี หุตฺวา อจริ, น มยํ ตํ ตตฺถ เนสฺสามาติ วุตฺเต, "มา มํ นาเสถ, มยา สตฺถริ อาฆาโต กโต, สตฺถุ ปน มยิ เกสคฺคมตฺโตปิ อาฆาโต นตฺถีติ. โส หิ ภควา

วธเก เทวทตฺตมฺหิ โจเร องฺคุลิมาลเก

ธนปาเล ราหุเล จ สพฺพตฺถ สมมานโสติ "ทสฺเสถ เม ภควนฺตนฺติ ปุนปฺปุนํ ยาจิ. อถ นํ เต มญฺจเกนาทาย นิกฺขมึสุ. ตสฺสาคมนํ สุตฺวา ภิกฺขู สตฺถุ อาโรเจสุํ "ภนฺเต เทวทตฺโต กิร ตุมฺหากํ ทสฺสนตฺถาย อาคจฺฉตีติ. "น ภิกฺขเว โส เตนตฺตภาเวน มํ ปสฺสิตุํ ลภิสฺสตีติ. ภิกฺขู กิร ปญฺจนฺนํ วตฺถูนํ อายาจิตกาลโต ปฏฺฐาย ปุน พุทฺเธ ทฏฺฐุํ น ลภนฺติ, อยํ ธมฺมตา. "อสุกฏฺฐานญฺจ อสุกฏฺฐานญฺจ อาคโต ภนฺเตติ อาหํสุ. "ยํ อิจฺฉติ, ตํ กโรตุ; น โส มํ ปสฺสิตุํ ลภิสฺสตีติ. "ภนฺเต