คาถาปริโยสาเน จูฬปนฺถโก สห ปฏิสมฺภิทาหิ อรหตฺตํ ปาปุณิ. สห ปฏิสมฺภิทาหิเยวสฺส ตีณิ ปิฏกานิ อาคมึสุ. โส กิร ปุพฺเพ ราชา หุตฺวา นครปทกฺขิณํ กโรนฺโต, นลาฏโต เสเท มุญฺจนฺเต, ๑- ปริสุทฺเธน สาฏเกน นลาฏนฺตํ ปุญฺฉิ. สาฏโก กิลิฏฺโฐ อโหสิ. โส "อิมํ สรีรํ นิสฺสาย เอวรูโป ปริสุทฺโธ สาฏโก ปกตึ ชหิตฺวา กิลิฏฺโฐ ชาโต, อนิจฺจา วต สงฺขาราติ อนิจฺจสญฺญํ ปฏิลภิ, เตน การเณนสฺส รโชหรณเมว ปจฺจโย ชาโต.

ชีวโกปิ โข โกมารภจฺโจ ทสพลสฺส ทกฺขิโณทกํ อุปนาเมสิ. สตฺถา "นนุ ชีวก วิหาเร ภิกฺขุ อตฺถีติ หตฺเถน ปตฺตํ ปิทหิ. มหาปนฺถโก "นนุ ภนฺเต วิหาเร นตฺถิ ภิกฺขูติ อาห. สตฺถา "อตฺถิ ชีวกาติ อาห. ชีวโก "เตนหิ ภเณ คจฺฉ วิหาเร ภิกฺขูนํ อตฺถิภาวํ วา นตฺถิภาวํ วา ชานาหีติ ปุริสํ เปเสสิ. ตสฺมึ ขเณ จูฬปนฺถโก "มยฺหํ ภาติโก `วิหาเร ภิกฺขู นตฺถีติ ภณติ, วิหาเร ภิกฺขูนํ อตฺถิภาวมสฺส ปกาเสสฺสามีติ สกลํ อมฺพวนํ ภิกฺขูนญฺเญว ปูเรสิ: เอกจฺเจ ภิกฺขู จีวรกมฺมํ กโรนฺติ, เอกจฺเจ รชนกมฺมํ กโรนฺติ, เอกจฺเจ สชฺฌายํ กโรนฺติ; เอวํ อญฺญมญฺญํ อสทิสํ ภิกฺขุสหสฺสํ มาเปสิ. โส ปุริโส วิหาเร พหู ภิกฺขู ทิสฺวา นิวตฺติตฺวา "อยฺย สกลอมฺพวนํ ภิกฺขูหิ ปริปุณฺณนฺติ ชีวกสฺส อาโรเจสิ. เถโรปิ โข ตตฺเถว

สหสฺสกฺขตฺตุมตฺตานํ นิมฺมินิตฺวาน ปนฺถโก

นิสีทิ อมฺพวเน รมฺเม ยาว กาลปฺปเวทนาติ. อถ สตฺถา ตํ ปุริสํ อาห "วิหารํ คนฺตฺวา `สตฺถา จูฬปนฺถกํ นาม ปกฺโกสตีติ วเทหีติ. เตน คนฺตฺวา ตถา วุตฺเต, "อหํ จูฬปนฺถโก

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัปปมาทวรรค”