เอกสฺมึ หิ กิร สมเย สาวตฺถิยํ พาลนกฺขตฺตํ นาม สงฺฆุฏฺฐํ. ตสฺมึ นกฺขตฺเต พาลา ทุมฺเมธิโน ชนา ฉาริกาย เจว โคมเยน จ สรีรํ มกฺเขตฺวา สตฺตาหํ อสพฺภิวาจํ ภณนฺตา วิจรนฺติ, กญฺจิ ญาตึ วา สุหชฺชํ วา ปพฺพชิตํ วา ทิสฺวา ลชฺชนฺตา นาม นตฺถิ, ทฺวาเร ทฺวาเร ฐตฺวา อสพฺภํ ภณนฺติ. มนุสฺสา เตสํ อสพฺภํ โสตุํ อสกฺโกนฺตา ยถาพลํ อฑฺฒํ วา ปาทํ วา กหาปณํ วา เปเสนฺติ, เตสํ เตสํ ฆรทฺวาเร ลทฺธํ ลทฺธํ คเหตฺวา ปกฺกมนฺติ. ตทา ปน สาวตฺถิยํ ปญฺจโกฏิมตฺตา อริยสาวกา โหนฺติ, เต สตฺถุ สาสนํ เปสยึสุ "ภควา ภนฺเต สตฺตาหํ ภิกฺขุสงฺเฆน สทฺธึ นครํ อปวิสิตฺวา วิหาเรเยว โหตูติ, ตญฺจ ปน สตฺตาหํ ภิกฺขุสงฺฆสฺส วิหาเรเยว ยาคุภตฺตาทีนิ สมฺปาเทตฺวา สยมฺปิ เคหา น นิกฺขมึสุ. นกฺขตฺเต ปน ปริโยสิเต, อฏฺฐเม ทิวเส พุทฺธปฺปมุขํ ภิกฺขุสงฺฆํ นิมนฺเตตฺวา นครํ ปเวเสตฺวา มหาทานํ ทตฺวา เอกมนฺตํ นิสินฺนา "ภนฺเต อติทุกฺเขน โน สตฺต ทิวสา อติกฺกนฺตา, พาลานํ อสพฺภํ สุณนฺตานํ กณฺณา ภิชฺชนาการปฺปตฺตา วิย โหนฺติ, โกจิ กสฺสจิ น ลชฺชติ, เตน มยํ ตุมฺหากํ อนฺโตนครํ ปวิสิตุํ น ทมฺหา, มยํปิ เคหโต น นิกฺขมิมฺหาติ อาหํสุ. สตฺถา เตสํ กถํ สุตฺวา "พาลานํ ทุมฺเมธานํ กิริยา เอวรูปา โหติ, เมธาวิโน ปน ธนสารํ วิย อปฺปมาทํ รกฺขิตฺวา อมตมหานิพฺพานสมฺปตฺตึ ปาปุณนฺตีติ วตฺวา อิมา คาถา อภาสิ

"ปมาทมนุยุญฺชนฺติ พาลา ทุมฺเมธิโน ชนา,

อปฺปมาทญฺจ เมธาวี ธนํ เสฏฺฐํว รกฺขติ.

มา ปมาทมนุยุญฺเชถ, มา กามรติสนฺถวํ;

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัปปมาทวรรค”