"สนฺติ รุกฺขา หริตปตฺตา, ทุมาเนกผลา พหู,

กสฺมา นุ สุกฺเข โกลาเป สุวสฺส นิรโต มโนติ.

สพฺพํ สุวชาตกํ นวกนิปาเต ๑- อาคตนเยเนว วิตฺถาเรตพฺพํ; อตฺถุปฺปตฺติเยว หิ ตตฺถ จ อิธ จ นานา, เสสํ ตาทิสเมว.

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา "ตทา สกฺโก อานนฺโท อโหสิ, สุวราชา อหเมวาติ วตฺวา "เอวํ ภิกฺขเว อปฺปิจฺฉตา นาเมสา มม ตนฺติ มม ปเวณิ; อนจฺฉริยํ มม ปุตฺตสฺส นิคมวาสิติสฺสสฺส มาทิสํ อาจริยํ ลภิตฺวา อปฺปิจฺฉตา; ภิกฺขุนา นาม นิคมวาสิติสฺเสน วิย อปฺปิจฺเฉน ภวิตพฺพํ; เอวรูโป หิ ภิกฺขุ อภพฺโพ มคฺคผเลหิ ปริหานาย, อญฺญทตฺถุ นิพฺพานสฺเสว สนฺติเก โหตีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อัปปมาทวรรค”