๓. จิตฺตวคฺควณฺณนา

๑. เมฆิยตฺเถรวตฺถุ. (๒๔)

"ผนฺทนํ จปลํ จิตฺตนฺติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา จาลิกาย ปพฺพเต วิหรนฺโต อายสฺมนฺตํ เมฆิยํ อารพฺภ กเถสิ. ตสฺส วตฺถุํ อาวิภวนตฺถํ สพฺพํ เมฆิยสุตฺตํ ๑- วิตฺถาเรตพฺพํ. สตฺถา ปน ตีหิ วิตกฺเกหิ อนฺวาสตฺตตาย ตสฺมึ อมฺพวเน ปธานมนุยุญฺชิตุํ อสกฺกุณิตฺวา อาคตํ เมฆิยตฺเถรํ อามนฺเตตฺวา "อติภาริยํ เต เมฆิย กตํ `อาคเมหิ ตาว เมฆิย, เอกโกมฺหิ ๒- ยาว อญฺโญปิ โกจิ ภิกฺขุ ทิสฺสตีติ ๓- มํ ยาจนฺตํ เอกกํ ปหาย คจฺฉนฺเตน; ภิกฺขุนา นาม เอวํ จิตฺตวสิเกน ภวิตุํ น วฏฺฏติ; จิตฺตํ นาเมตํ ลหุกํ, ตํ อตฺตโน วเส วตฺเตตุํ วฏฺฏตีติ วตฺวา อิมา เทฺว คาถา อภาสิ

"ผนฺทนํ จปลํ จิตฺตํ ทุรกฺขํ ทุนฺนิวารยํ