@๓. สํ. ขนฺธ ๑๗/๑๒. โอกโมกโตติ เอตฺถ โอกโมกโต อุทกสงฺขาตา อาลยาติ อยมตฺโถ. อุพฺภโตติ: อุทฺธโต. ปริผนฺทติทํ จิตฺตนฺติ: ยถา โส อุทกาลยโต อุพฺภโต ถเล ขิตฺโต มจฺโฉ อุทกํ อลภนฺโต ปริผนฺทติ; เอวมิทํ ปญฺจกามคุณาลยาภิรตํ จิตฺตํ ตโต อุทฺธริตฺวา มารเธยฺยสงฺขาตํ วฏฺฏํ ปหาตุํ วิปสฺสนากมฺมฏฺฐาเน ขิตฺตํ กายิกเจตสิกวิริเยน สนฺตาปิยมานํ ปริผนฺทติ ตตฺถ สณฺฐาตุํ น สกฺโกติ; เอวํ สนฺเตปิ, ธุรํ อนิกฺขิปิตฺวา เมธาวี ปุคฺคโล ตํ วุตฺตนเยเนว อุชุํ กมฺมนียํ กโรตีติ อตฺโถ.

อปโร นโย. อิทํ มารเธยฺยํ กิเลสวฏฺฏํ อวิชหิตฺวา ฐิตํ จิตฺตํ โส วาริโช วิย ปริผนฺทติ; ตสฺมา มารเธยฺยํ ปหาตเว, เยน กิเลสวฏฺฏสงฺขาเตน มารเธยฺเยเนตํ ปริผนฺทติ, ตํ ปหาตพฺพนฺติ.

คาถาปริโยสาเน เมฆิยตฺเถโร โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐิโต. อญฺเญปิ พหู โสตาปนฺนาทโย ชาตาติ.

เมฆิยตฺเถรวตฺถุ.

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๗๘๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. จิตตวรรค”