๒. อญฺญตรภิกฺขุวตฺถุ. (๒๕)

"ทุนฺนิคฺคหสฺส ลหุโนติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต อญฺญตรํ ภิกฺขุํ อารพฺภ กเถสิ.

โกสลรญฺโญ กิร วิชิเต ปพฺพตปาเท มาติกคาโม นาเมโก ฆนวาโส คาโม อโหสิ. อเถกทิวสํ สฏฺฐิมตฺตา ภิกฺขู สตฺถุ สนฺติเก ยาว อรหตฺตา กมฺมฏฺฐานํ กถาเปตฺวา ๑- ตํ คามํ คนฺตฺวา ปิณฺฑาย ปวิสึสุ. อถ เน, โย ตสฺส คามสฺส สามิโก มาติโก นาม, ตสฺส มาตา ทิสฺวา เคเห นิสีทาเปตฺวา นานคฺครเสน ยาคุภตฺเตน ปริวิสิตฺวา "ภนฺเต กตฺถ คนฺตุกามตฺถาติ ปุจฺฉิ. "ยถาผาสุกฏฺฐานํ มหาอุปาสิเกติ. สา "วสฺสาวาสฏฺฐานํ อยฺยา ปริเยสนฺติ มญฺเญติ ญตฺวา ปาทมูเล นิปชฺชิตฺวา "สเจ อยฺยา อิมํ เตมาสํ อิธ วสิสฺสนฺติ, อหํ ตีณิ สรณานิ ปญฺจ สีลานิ คเหตฺวา อุโปสภกมฺมํ กริสฺสามีติ อาห. ภิกฺขู "มยํ อิมํ นิสฺสาย ภิกฺขาย อกิลมนฺตา ภวนิสฺสรณํ กาตุํ สกฺขิสฺสามาติ อธิวาสยึสุ. สา เตสํ วสนฏฺฐานํ วิหารํ ปฏิชคฺคิตฺวา อทาสิ. เต ตตฺถ วสนฺตา เอกทิวสํ สนฺนิปติตฺวา อญฺญมญฺญํ โอวทึสุ "อาวุโส อมฺเหหิ ปมาทจารํ จริตุํ น วฏฺฏติ, อมฺหากํ หิ สกเคหํ วิย อฏฺฐ มหานิรยา วิวฏทฺวาราเยว; ธรมานกพุทฺธสฺส โข ปน สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา มยํ อาคตา, พุทฺธา จ นาม ปทานุปทิกํ วิจรนฺเตนปิ สเฐน อาราเธตุํ น สกฺกา, ยถาชฺฌาสเยเนว อาราเธตุํ สกฺกา; อปฺปมตฺตา โหถ, ทฺวีหิ เอกฏฺฐาเน น ฐาตพฺพํ น นิสีทิตพฺพํ, สายํ โข ปน เถรุปฏฺฐานกาเล ปาโตว ภิกฺขาจารกาเล เอกโต ภวิสฺสาม, เสสกาเล เทฺว เอกโต น ภวิสฺสาม; อปิจ โข ปน อผาสุเกน ภิกฺขุนา อาคนฺตฺวา วิหารมชฺเฌ คณฺฑิยา ปหตาย, คณฺฑิสญฺญาย อาคนฺตฺวา ตสฺส เภสชฺชํ กริสฺสามาติ.