ตํ ทิวสํ มลฺลิกาย เทวิยา ปญฺจหิ ภิกฺขุสเตหิ สทฺธึ เทฺว อคฺคสาวกา นิมนฺติตา โหนฺติ. อถสฺสา ปุพฺพณฺเหเยว "สามิกสฺส เต สทฺธึ ปุตฺเตหิ สีสํ ฉินฺทนฺตีติ ปณฺณํ อาหริตฺวา อทํสุ. สา ตํ ปวตฺตึ ญตฺวา กสฺสจิ อวตฺวา ปณฺณํ อุจฺฉงฺเค กตฺวา ภิกฺขุสงฺฆเมว

"อนิมิตฺตมนญฺญาตํ มจฺจานํ อิธ ชีวิตํ

กสิรญฺจ ปริตฺตญฺจ ตญฺจ ทุกฺเขน สํยุตฺตนฺติ ๑- อาทีนิ วตฺวา ธมฺมํ เทเสตฺวา อุฏฺฐายาสนา วิหารํ อคมาสิ. สาปิ ทฺวตฺตึสสุณิสาโย ปกฺโกสาเปตฺวา "ตุมฺหากํ สามิกา นิรปราธา อตฺตโน ปุริมกมฺมผลํ ลภึสุ, ตุมฺเห มา โสจิตฺถ มา ปริเทวิตฺถ, รญฺโญ อุปริ มโนปโทสํ มา กริตฺถาติ โอวทิ. รญฺโญ จรปุริสา ตํ กถํ สุตฺวา เตสํ นิทฺโทสภาวํ รญฺโญ กถยึสุ. ราชา สํเวคปฺปตฺโต ตสฺสา นิเวสนํ คนฺตฺวา มลฺลิกญฺจ สุณิสาโย จสฺสา ขมาเปตฺวา มลฺลิกาย วรํ อทาสิ. สา "วโร คหิโต เม โหตูติ วตฺวา, ตสฺมึ คเต, มตกภตฺตํ ทตฺวา นหาตฺวา ราชานํ อุปสงฺกมิตฺวา "เทว ตุมฺเหหิ เม วโร ทินฺโน, มยฺหญฺจ อญฺเญน อตฺโถ นตฺถิ, ทฺวตฺตึสาย จ เม สุณิสานํ มมญฺจ กุลฆรคมนํ อนุชานาถาติ อาห. ราชา สมฺปฏิจฺฉิ. สยํปิ ทฺวตฺตึสสุณิสา ยถาสกานิ กุลานิ เปเสสิ. สา กุสินารายํ อตฺตโน กุลฆรํ อคมาสิ. ราชาปิ พนฺธุลเสนาปติโน