"อิติ โข ภิกฺขเว น มยฺหํ ธีตา คายติ, ปตฺถิตปฺปตฺถนาย ปน นิปฺผตฺตึ ทิสฺวา อุทานํ อุทาเนตีติ วตฺวา สตฺถา ธมฺมํ เทเสนฺโต "ภิกฺขเว ยถา นาม เฉโก มาลากาโร นานาปุปฺผานํ มหนฺตํ ราสึ กตฺวา นานปฺปกาเร มาลาคุเณ กโรติ; เอวเมว วิสาขาย นานปฺปการานิ กุสลานิ กาตุํ จิตฺตํ นมตีติ วตฺวา อิมํ คาถมาห

"ยถาปิ ปุปฺผราสิมฺหา กยิรา มาลาคุเณ พหู:

เอวํ ชาเตน มจฺเจน กตฺตพฺพํ กุสลํ พหุนฺติ.

ตตฺถ "ปุปฺผราสิมฺหาติ: นานปฺปการานํ ปุปฺผานํ ราสิมฺหา. กยิราติ: กเรยฺย. มาลาคุเณ พหูติ: เอกโต วณฺฏิกมาลาทิเภทา นานปฺปการา มาลาวิกติโย. มจฺเจนาติ: มริตพฺพสภาวตาย `มจฺโจติ ลทฺธนาเมน สตฺเตน จีวรทานาทิเภทํ พหุํ กุสลํ กตฺตพฺพํ. ตตฺถ ปุปฺผราสิคฺคหณํ พหุปุปฺผทสฺสนตฺถํ. สเจ หิ อปฺปานิ ปุปฺผานิ โหนฺติ, มาลากาโร จ เฉโก เนว พหู มาลาคุเณ กาตุํ สกฺโกติ; อจฺเฉโก ปน อปฺเปสุปิ พหูสุปิ ปุปฺเผสุ วิชฺชมาเนสุ น สกฺโกติเยว; พหูสุ ปน ปุปฺเผสุ สติ, เฉโก มาลากาโร ทกฺโข กุสโล พหู มาลาคุเณ กโรติ; เอวเมว สเจ เอกจฺจสฺส สทฺธา มนฺทา โหติ, โภคา จ พหู สํวิชฺชนฺติ, เนว สกฺโกติ พหูนิ กุสลานิ กาตุํ, มนฺทาย จ ปน สทฺธาย มนฺเทสุ จ โภเคสุ, น สกฺโกติ; อุฬาราย จ ปน สทฺธาย มนฺเทสุ จ โภเคสุ, น สกฺโกติเยว; อุฬาราย จ ปน สทฺธาย อุฬาเรสุ จ โภเคสุ สติ, สกฺโกติ; ตถารูปาว วิสาขา อุปาสิกา, ตํ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ

เล่มที่ ๒๕ ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต๘๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. ปุปผวรรค”