ราชา ปน จินฺเตสิ "มนุสฺสา นาม พหุมนฺตา, สเจ โส เกนจิ อุปาเยน ลเภยฺย, กิจฺจํ เม น นิปฺปชฺเชยฺยาติ. โส สกาลสฺเสว ทฺวารํ ปิทหาเปตฺวา มุทฺทิกํ อตฺตโน สนฺติกํ อาหราเปสิ. อิตโรปิ ปุริโส รญฺโญ นหานเวลายเมว อาคนฺตฺวา ทฺวารํ อลภนฺโต ทฺวารปาลํ ปกฺโกสิตฺวา "ทฺวารํ วิวราติ อาห. "น สกฺกา วิวริตุํ, ราชา สกาลสฺเสว มุทฺทิกํ ราชเคหํ หราเปสีติ. โส "ราชทูโต อหํ, ทฺวารํ วิวราติ วตฺวาปิ ทฺวารํ อลภนฺโต "นตฺถิ เม อิทานิ ชีวิตํ, กินฺนุ โข กริสฺสามีติ จินฺเตตฺวา ทฺวารสฺส อุปริอุมฺมาเร มตฺติกาปิณฺฑํ ขิปิตฺวา ตสฺสุปริ ปุปฺผานิ ลคฺเคตฺวา มหาสทฺทํ กโรนฺโต "อมฺโภ นครวาสิโน มยา รญฺโญ อาณตฺติยา กตภาวํ ชานาถ; ราชา มํ อการเณน วินาเสตุกาโมติ ติกฺขตฺตุํ วิรวิตฺวา "กตฺถ นุ โข คมิสฺสามีติ จินฺเตนฺโต "ภิกฺขู นาม มุทุหทยา, วิหารํ คนฺตฺวา นิปชฺชิสฺสามีติ สนฺนิฏฺฐานมกาสิ. อิเม นาม สตฺตา สุขิตกาเล ภิกฺขูนํ อตฺถิภาวํปิ อชานิตฺวา ทุกฺขาภิภูตาว วิหารํ คนฺตุกามา โหนฺติ; ตสฺมา โสปิ "อญฺญํ เม ตาณํ นตฺถีติ วิหารํ คนฺตฺวา เอกสฺมึ ผาสุกฏฺฐาเน นิปชฺชิ. รญฺโญปิ ตํ รตฺตึ นิทฺทํ อลภนฺตสฺส อิตฺถึ อนุสฺสรนฺตสฺส, กามปริฬาโห อุปฺปชฺชิ. โส จินฺเตสิ "วิภาตกฺขเณเยว ตํ ปุริสํ ฆาเตตฺวา ตํ อิตฺถึ อาเนสฺสามีติ.