๓. อานนฺทเสฏฺฐิวตฺถุ. (๔๗)

"ปุตฺตา มตฺถิ ธนมตฺถีติ อิมํ ธมฺมเทสนํ สตฺถา สาวตฺถิยํ วิหรนฺโต อานนฺทเสฏฺฐึ อารพฺภ กเถสิ.

สาวตฺถิยํ กิร อานนฺทเสฏฺฐี นาม อสีติโกฏิวิภโว มหามจฺฉรี อโหสิ. โส อนฺวฑฺฒมาสํ ญาตเก สนฺนิปาเตตฺวา ปุตฺตํ มูลสิรึ นาม ตีสุ เวลาสุ เอวํ โอวทติ "อิทํ จตฺตาฬีสโกฏิธนํ พหูติ สญฺญํ มา อกริ, วิชฺชมานํ ธนํ น ทาตพฺพํ, นวํ ธนํ อุปฺปาเทตพฺพํ, ๑- เอเกกมฺปิ หิ กหาปณํ วยํ กโรนฺตสฺส, ธนํ ขิยเตว; ตสฺมา

อญฺชนานํ ขยํ ทิสฺวา อุปจิกานญฺจ อาจยํ